Toen ik naar bed ging zat er een heerlijke dikke pad triomfantelijk op mijn slaapzak op mij te wachten. Gelukkig wilde hij wel vertrekken toen ik erom vroeg, maar ik heb eerst maar een fototje gemaakt.
Het fietspad langs de Moesel is mooi en duidelijk aangegeven. Weer heel wat anders. Ipv heuvel op heuvel af is dit voorlopig vlak (wordt wel anders) en is het bruggetje op, bruggetje af.
Ik drink in Duitsland koffie met gedeckten Apfelkuchen.
Boodschappen doen is hier weer wat lastig. Allemaal kleine dorpen, geen van allen groot genoeg om een supeermarkt te handhaven. En het is weer zaterdag, dus moet ik ook voor morgen brood hebben.
In Temmels heb ik inkopen kunnen doen en raakte in gesprek met een stel uit Trier op de fiets. 1 km verderop zit ik te lunchen en komen zij aanfietsen. 'We hebben wat voor je bij ons'. Een leverworst was uit mijn, kennelijk lekke, tas gegleden en die hadden ze gevonden.
Na de Moezel Radweg komt de Kyltal Radweg. De Moezel is breed en vlak. Het Kyldal begint al meteen met een waarschuwing: een stevige klim. Het dal is tamelijk smal. Er loopt een rivier doorheen (de Kyl, natuurlijk), een spoorlijn, het fietspad en soms ook een autoweg. Doordat het dal smal is gaat het fietspad over de nodige bobbels van de randen van het dal, en die zijn niet misselijk. Dat loopt op tot 15-20% en zelfs een extreem van 25%. Gelukkig was die laatste erg onoverzichtelijk (eerst een goot dwars over de weg, dan een tweelingtunneltje en direct daarachteraan een onvoorzienbare klim). bovenaan de klim stond een waarschuwingsbord: 25%. Dus ik ben maar even afgestapt. Gelukkig maar, want dat zou beslist over mijn grens zijn gegaan. Het fietspad is sowieso ingewikkeld, ook langs de Moezel. Het gaat rechtdoor, maar heeft heel vaak onoverzichtelijke bochten. Je moet maar gokken wat daarachteraan zit. Kan omhoog, kan omlaag, ineens op de weg terecht komen, een chicane kan in de weg staan, er kan een fietser aankomen, en nog veel meer. Dus vaart maken is gevaarlijk, goed uitkijken is de boodschap.
Als je ineens uit het dal in een dorp terecht komt is het haast een surrealistische ervaring. Dit plaatsje kan niet bestaan in deze natuur. Dat mensen hier wonen???!!!
De hele route leek eenvoudig, langzaam stijgend van 160 naar 500 m en daarna weer langzaam dalend (daar maak ik mij geen zorgen over). Maar op microschaal is dit een afmattingsrace, onvoorstelbaar. Ik ben helemaal verzuurd. In Spanje heb ik alleen moeten duwen toen mijn freewheel kapot was in de Sierra de Segura, verder heb ik overal kunnen fietsen. Hier heb ik al heel wat stukjes moeten duwen, echt heftig. Ik heb vandaag 143 km gemaakt, maar heb me daar dus knap op verkeken. Overigens het alternatief zou slechts 60 km zijn geweest en dat is ook wat weinig.
Ik ben overigens zeer tevreden over de route keuze. Hij is werkelijk schitterend en een echt avontuur. Het is de hele dag bewolkt maar niet echt koud, dus dat werkt mee. Ik ben ook af van 'dat feest van herkenning' dit is allemaal nieuw. Ik heb een jaar of 20 geleden weliswaar in de Eiffel gefietst, maar dat was meer de kant van de Rijn en de Vulcaaneiffel.
De camping ligt diep in het dal, dus morgen wordt dat nog een fiks karwei om omhoog te komen. Op de camping begint net een feest met een fanfare. Ik kan er alleen patat eten. Ik heb geen fut meer om te koken, dus ga ik Kylburg maar in om de Italiaan te savoureren.
Het eten was prima. Geroosterde zalmfilet etc etc. Gulash soep vooraf en ijs toe. Even het dorp inlopen geeft ook wel een goed gevoel, nadat ik Trier heb overgeslagen. Inlopen lijkt overigens meer op klimmen, want de Eiffel is behoorlijk bergachtig.
Na een stevig ommetje kom ik weer op de camping, waar de fanfare inmiddels is opgeruimd en heeft plaats gemaakt voor 'Gert en Marietje'. Gert spreekt uit commerciele overwegingen een aardig mondje Nederlands. Verder zingen ze 'lekkere meezingers'. Dat wordt vanavond dus oordopjes. Het is wel een publiekstrekker en overal in Kylburg te horen.
Ik ben vandaag op 5023 km gekomen.
Saturday, 8 August 2009
Friday, 7 August 2009
Volstroff
Dit stuk van Frankrijk (lotharingen) is door zijn heftige historie van oorlogen een beetje leeggelopen. In de dorpen is relatief weinig te beleven. Dus koffie is ook al moeilijk te krijgen. Het landschap is nog steeds mooi, landbouw, veeteelt en bossen en heuvelachtig. Dat betekent heel wat klimmetjes. In 120 km is er geen camping te bekennen. Halverwege heb ik even gepauseerd bij een kerkje en heb daar gezellig zitten kletsen met Gerrit en Emmy die de andere kant op fietsen. Zij vertelden mij dat bij dat kerkje een erkende wildkampeerplek was vanwege de grote afstand van de campings en het grote aantal fietsers. Had ik wel weer leuk gevonden maar ik was er veel te vroeg.
Dus door naar Volstrof, ca. 30 km van de Luxemburgse grens vandaan. Onderweg kom ik nog een stel tegen dat in Hattem woont en dezelfde kant op fietst als ik. Op de camping heb ik nog een tijd met ze zitten uitwisselen. Verder heb ik Jan-Edwin en Karin ontmoet. Zij lieten mij de nieuwste routebeschrijving zien. De mijne is 8 jaar oud. Er staat nu een heel aardig alternatief in van de Ardennen, nl via de Eiffel en diverse rivieren (Moesel, Kyll, Rur) en helemaal via fietspaden. Zo kom ik maandag bij Roermond ons land binnen ipv bij Maastricht. Dus ik heb die routebeschrijving gefotografeerd en overgeschreven en dat ga ik mogen maar eens proberen. Daarmee wordt het voor mij ook weer wat verrassender. Ik kwam vandaag een dorpje tegen waar ik vorig jaar enorm heb zitten stuntelen met de route. Nu wist ik al een km vooraf dat ik daar zou komen en draaide direct de goede hoek in. Hoezo verrassend?
Eind van de middag onweer gehad met een half uurtje regen. Afkoeling was wel nodig.
Mijn Belgische buurman kwam mij net spontaan een glas wijn aanbieden. Aardig van hem.
Dus door naar Volstrof, ca. 30 km van de Luxemburgse grens vandaan. Onderweg kom ik nog een stel tegen dat in Hattem woont en dezelfde kant op fietst als ik. Op de camping heb ik nog een tijd met ze zitten uitwisselen. Verder heb ik Jan-Edwin en Karin ontmoet. Zij lieten mij de nieuwste routebeschrijving zien. De mijne is 8 jaar oud. Er staat nu een heel aardig alternatief in van de Ardennen, nl via de Eiffel en diverse rivieren (Moesel, Kyll, Rur) en helemaal via fietspaden. Zo kom ik maandag bij Roermond ons land binnen ipv bij Maastricht. Dus ik heb die routebeschrijving gefotografeerd en overgeschreven en dat ga ik mogen maar eens proberen. Daarmee wordt het voor mij ook weer wat verrassender. Ik kwam vandaag een dorpje tegen waar ik vorig jaar enorm heb zitten stuntelen met de route. Nu wist ik al een km vooraf dat ik daar zou komen en draaide direct de goede hoek in. Hoezo verrassend?
Eind van de middag onweer gehad met een half uurtje regen. Afkoeling was wel nodig.
Mijn Belgische buurman kwam mij net spontaan een glas wijn aanbieden. Aardig van hem.
Thursday, 6 August 2009
Lunéville
Ik moet echt nog eens goed kijken wat ik in het verleden hier in de buurt heb gedaan (kan ik thuis pas), want net zoals de perfecte, rustige camping van afgelopen nacht herinner ik mij Darney ook heel goed. Dat is maar 45 km verderop dus het kan niet zo zijn dat ik op een reis op zo een korte afstand heb gekampeerd. Trouwens ik kwam van de andere kant Darney binnen. Teken dat mijn geheugen goed is, maar er zitten toch wat gaten in. Ach iets om mij onderweg mee onledig te houden. Je moet toch wat met je hersenen.
Ik kan me zelfs nog goed herinneren dat ik in het enige cafe van het dorp samen met een Nederlandse fietster, ook de enige gast van de onbewaakte camping alhier, een biertje heb zitten drinken. Hoe belangrijk kan iets zijn???
Gisteren avond met het stel dat de caravan voor mijn deur heeft weggejaagd gezellig zitten kletsen. (ik ben van de weeromstuit hun namen vergeten, omdat hij een heel apparte naam had). Ze kwamen uit Nijmegen.
De Saone wordt hier een smal beekje, vreemd gezicht tov die brede traag stromende rivier 30 km terug.
Bij Jesonville passeer ik de Franse noord zuid waterovergang. Het water ten zuiden hiervan stroom allemaal naar de Middellandse zee. Het water ten noorden hiervan wordt via de Maas naar ons land en de Noordzee afgevoerd. Als ik een bootje had hoefde ik niets meer te doen, bij wijze van spreken.
Het landschap is afwisselend landbouw, beeteelt en bos. Behoorlijk glooiend. Het aardige van deze dorpen hier is dat er nagenoeg altijd een paar bankjes te vinden is onder een stel bomen om en goede lunch te nuttigen en even rustig de ogen toe te doen.
Sinds 2 dagen vertoont mijn communicator weer dezelfde kuren als in het begin van de reis. Heel lastig, want mijn batterij is in 8 uur leeg.
Vandaag tot aan Lunéville gekomen, na bijna 130 km. Een traject naar tevredenheid met veel heuveltjes, 80 m omhoog, 80 m omlaag. Een paar heel steile stukken erbij, zo steil dat je binnen een paar minuten verzuurd en jezelf echt moet toespreken ('door of stoppen ... Door of stoppen????? Pijn, nog even tot dat bosje, hijg, hijg, hijg) en dat hart maar schreeuwen om rust!!!! Maar verder heel acceptabele stijgingen.
Ben vandaag wel erg bezig geweest met oude ritten en de verwarring die dat met zich meebrengt.
Le Clerc ligt vlakbij en ik heb nu maar eens uitgebreid lopend geshopt. Vanavond eens heel anders gegeten. Mijn maaltijden bestonden eigenlijk uit macaroni, groente (macedoine of erwten), champignons, olijven en tomatensaus. Alles uit blik. Goed voor de energie en in combinatie met veel fruit overdag en drinkyoghurt breed genoeg, dacht ik. Maar ik kan geen macaroni meer zien. Dus ik heb vanavond een uitgebreide verse salade gemaakt met een gekochte maar lekkere dressing en dat aangevuld met chips en brood. Heerlijk en voor herhaling vatbaar, als morgen alles tenminste nog in acceptabele staat is. Dit is een rustige camping.
Ik kan me zelfs nog goed herinneren dat ik in het enige cafe van het dorp samen met een Nederlandse fietster, ook de enige gast van de onbewaakte camping alhier, een biertje heb zitten drinken. Hoe belangrijk kan iets zijn???
Gisteren avond met het stel dat de caravan voor mijn deur heeft weggejaagd gezellig zitten kletsen. (ik ben van de weeromstuit hun namen vergeten, omdat hij een heel apparte naam had). Ze kwamen uit Nijmegen.
De Saone wordt hier een smal beekje, vreemd gezicht tov die brede traag stromende rivier 30 km terug.
Bij Jesonville passeer ik de Franse noord zuid waterovergang. Het water ten zuiden hiervan stroom allemaal naar de Middellandse zee. Het water ten noorden hiervan wordt via de Maas naar ons land en de Noordzee afgevoerd. Als ik een bootje had hoefde ik niets meer te doen, bij wijze van spreken.
Het landschap is afwisselend landbouw, beeteelt en bos. Behoorlijk glooiend. Het aardige van deze dorpen hier is dat er nagenoeg altijd een paar bankjes te vinden is onder een stel bomen om en goede lunch te nuttigen en even rustig de ogen toe te doen.
Sinds 2 dagen vertoont mijn communicator weer dezelfde kuren als in het begin van de reis. Heel lastig, want mijn batterij is in 8 uur leeg.
Vandaag tot aan Lunéville gekomen, na bijna 130 km. Een traject naar tevredenheid met veel heuveltjes, 80 m omhoog, 80 m omlaag. Een paar heel steile stukken erbij, zo steil dat je binnen een paar minuten verzuurd en jezelf echt moet toespreken ('door of stoppen ... Door of stoppen????? Pijn, nog even tot dat bosje, hijg, hijg, hijg) en dat hart maar schreeuwen om rust!!!! Maar verder heel acceptabele stijgingen.
Ben vandaag wel erg bezig geweest met oude ritten en de verwarring die dat met zich meebrengt.
Le Clerc ligt vlakbij en ik heb nu maar eens uitgebreid lopend geshopt. Vanavond eens heel anders gegeten. Mijn maaltijden bestonden eigenlijk uit macaroni, groente (macedoine of erwten), champignons, olijven en tomatensaus. Alles uit blik. Goed voor de energie en in combinatie met veel fruit overdag en drinkyoghurt breed genoeg, dacht ik. Maar ik kan geen macaroni meer zien. Dus ik heb vanavond een uitgebreide verse salade gemaakt met een gekochte maar lekkere dressing en dat aangevuld met chips en brood. Heerlijk en voor herhaling vatbaar, als morgen alles tenminste nog in acceptabele staat is. Dit is een rustige camping.
No update of map and pictures. Progress
I am riding about the same route as last year, so I am making almost no pictures. It is still beautiful here and the wheather is perfect (not like last year with much rain). But there is no sense in looking for an internet cafe to do these activities. I think I will update the weblog when I am home, which will be about august, 13th or 14th.
In my weblog of last year (link in 'my profile') you can forecast my tour (roughly). I take sometimes other campings and in Luxembourg and Belgium I will take an alternative route. I want to avoid the city of Luxembourg this time, because it is very time consuming and complicated to find my way (a city in 3 dimensions!!!!)
My daily messages will go on.
Everything is going perfect. I feel good. After 4600 km .... Still not worn out! As long as I drink enough water.
In my weblog of last year (link in 'my profile') you can forecast my tour (roughly). I take sometimes other campings and in Luxembourg and Belgium I will take an alternative route. I want to avoid the city of Luxembourg this time, because it is very time consuming and complicated to find my way (a city in 3 dimensions!!!!)
My daily messages will go on.
Everything is going perfect. I feel good. After 4600 km .... Still not worn out! As long as I drink enough water.
Wednesday, 5 August 2009
Baulay, en 4500 op de teller
Gisteren had ik die 4500 er al op zitten, maar toch vermeldenswaard.
De tocht gaat nog steeds in de buurt van de Saone en is dus vrij vlak maar wel mooi. Ik ben inmiddels weer op de beschreven route.
Vorig jaar had ik veel regen en dan ziet alles er anders uit. Het mooiste stuk vind ik het stuk tussen Soing en Scey, waar je vlak langs de rivier fietst, eindigend bij de tunnel van St Albin, een klein boottunneltje in een kanaaltje dat 15 km Saone moet afsnijden. Ik maak nauwelijks foto's meer, want dit stuk heb ik vorig jaar ook gefietst en heb dus in de blog van vorig jaar al veel vastgelegd, incl foto's.
Ik heb mijn blog er niet op nagekeken omdat ik ook nog wat verrassingen wil houden. In Port s Saone ben ik toe aan een camping. De grote, bij de stad, wil ik niet en hij ligt ook te ver van de stad om daar voordeel van te hebben. Dus fiets ik door naar Moulin Rouge, bij Conflandey, ik vermoedde dat ik daar 7 jaar geleden gestaan heb. Dat klopt, maar hij is inmiddels opgeheven. Ze vewijzen mij door naar Baulay. Daar aangekomen komt het me vaag bekend voor. Nu weet ik het zeker. Ik ben hier eerder geweest. Op mijn vorige blog staat niets vermeld. Thuis mijn fietstabel maar eens goed nakijken.
Het is een klein terreintje. Er staan 2 andere Nederlanders. Als ik sta komt er nog een caravan met een stel bij. Die staan 3 kwartier te beoordelen dat onder de bomen 5 m voor mijn tent toch de beste plaats is. Ik maak geen bezwaar, ben morgen weg. Vervolgens gaan ze de caravan neerzetten en maakt het andere stel bezwaar: nu hebben we zoveel ruimte en moet je precies voor onze deur gaan staan'. Dat hielp. Vervolgens hebben ze weer 3 kwartier nodig om een nieuwe plek te kiezen: in de schaduw. Ik denk dat ze morgen verhuizen, want dan staan ze in de volle zon. Hij met korte broek, slippers en lange kousen aan..... Lijken echt ervaren kampeerders.
Vandaag weer 120 km gedaan, met mooi weer en een energieker gevoel: dus toch: water.
De tocht gaat nog steeds in de buurt van de Saone en is dus vrij vlak maar wel mooi. Ik ben inmiddels weer op de beschreven route.
Vorig jaar had ik veel regen en dan ziet alles er anders uit. Het mooiste stuk vind ik het stuk tussen Soing en Scey, waar je vlak langs de rivier fietst, eindigend bij de tunnel van St Albin, een klein boottunneltje in een kanaaltje dat 15 km Saone moet afsnijden. Ik maak nauwelijks foto's meer, want dit stuk heb ik vorig jaar ook gefietst en heb dus in de blog van vorig jaar al veel vastgelegd, incl foto's.
Ik heb mijn blog er niet op nagekeken omdat ik ook nog wat verrassingen wil houden. In Port s Saone ben ik toe aan een camping. De grote, bij de stad, wil ik niet en hij ligt ook te ver van de stad om daar voordeel van te hebben. Dus fiets ik door naar Moulin Rouge, bij Conflandey, ik vermoedde dat ik daar 7 jaar geleden gestaan heb. Dat klopt, maar hij is inmiddels opgeheven. Ze vewijzen mij door naar Baulay. Daar aangekomen komt het me vaag bekend voor. Nu weet ik het zeker. Ik ben hier eerder geweest. Op mijn vorige blog staat niets vermeld. Thuis mijn fietstabel maar eens goed nakijken.
Het is een klein terreintje. Er staan 2 andere Nederlanders. Als ik sta komt er nog een caravan met een stel bij. Die staan 3 kwartier te beoordelen dat onder de bomen 5 m voor mijn tent toch de beste plaats is. Ik maak geen bezwaar, ben morgen weg. Vervolgens gaan ze de caravan neerzetten en maakt het andere stel bezwaar: nu hebben we zoveel ruimte en moet je precies voor onze deur gaan staan'. Dat hielp. Vervolgens hebben ze weer 3 kwartier nodig om een nieuwe plek te kiezen: in de schaduw. Ik denk dat ze morgen verhuizen, want dan staan ze in de volle zon. Hij met korte broek, slippers en lange kousen aan..... Lijken echt ervaren kampeerders.
Vandaag weer 120 km gedaan, met mooi weer en een energieker gevoel: dus toch: water.
Tuesday, 4 August 2009
Auxonne, nog 935 km te gaan.
De eerste 37 km gaan via de voie verte naar Chalon s Saone. Een prachtig en comfortabel stuk om te fietsen. Nu eens echt vlak en door mooie natuur met af en toe een aanlegplaats (een oud station). In Chalon ben ik in het centrum koffie gaan drinken op dezelfde plek als de vorige keer. Toen was Chalon de inleiding voor een regenperiode, nu is het prachtig weer.
Omdat het nu droog is heb ik wel zin om Chalon te bekijken. Het blijkt slechts te bestaan uit een straat met twee pleinen. Wel een mooi straatje, met wat vakwerkhuizen, maar dat was het dan ongeveer. O ja, een kathedraal.
Ik rij dezelfde route de stad uit als vorig jaar. Het is opvallend hoe gedetailleerd ik me die nog weet te herinneren, over een heel lang traject. Ik ben vorig jaar op een nat industriespoor uitgegleden en dat zijn de vervelendste valpartijen omdat je heel snel ligt. Ik wist nog precies waar hij lag. Dit staaft de theorie dat om gebeurtenissen goed te onthouden er een bepaalde hoeveelheid energie mee gepaard moet gaan.
Ik zag echter nu pas hoe gemeen dit spoor lag. Normaal lopen ze diagonaal over de weg, deze lag bijna tegen het parallelle aan. Zelfs met droog weer was het oppassen geblazen.
Het land tussen de Saone en de Doubs is bijna zo vlak als Nederland. Heel lang en heel veel landbouwgebied dus.
Na 110 km vind ik het in Auxonne wel goed zo als ik ontdek dat die plaats een camping heeft, anders was ik nog 14 km doorgereden. Ik ben dus om 18:00 op de camping, eindelijk rustig tijd om even de spullen te drogen (condens).
Ik heb vandaag meer water gedronken dan gisteren, door de Cola fles maar een paar keer aan te spreken. Dat helpt toch wel, ik voelde me vanochtend erg brak, maar nu een stuk beter.
Ik moet nog 935 km en dat lijkt me te overzien. Wel wat klim stukken er in, zeker de Ardennen zijn niet te verontachtzamen, maar dat heb ik eerder gedaan.
Omdat het nu droog is heb ik wel zin om Chalon te bekijken. Het blijkt slechts te bestaan uit een straat met twee pleinen. Wel een mooi straatje, met wat vakwerkhuizen, maar dat was het dan ongeveer. O ja, een kathedraal.
Ik rij dezelfde route de stad uit als vorig jaar. Het is opvallend hoe gedetailleerd ik me die nog weet te herinneren, over een heel lang traject. Ik ben vorig jaar op een nat industriespoor uitgegleden en dat zijn de vervelendste valpartijen omdat je heel snel ligt. Ik wist nog precies waar hij lag. Dit staaft de theorie dat om gebeurtenissen goed te onthouden er een bepaalde hoeveelheid energie mee gepaard moet gaan.
Ik zag echter nu pas hoe gemeen dit spoor lag. Normaal lopen ze diagonaal over de weg, deze lag bijna tegen het parallelle aan. Zelfs met droog weer was het oppassen geblazen.
Het land tussen de Saone en de Doubs is bijna zo vlak als Nederland. Heel lang en heel veel landbouwgebied dus.
Na 110 km vind ik het in Auxonne wel goed zo als ik ontdek dat die plaats een camping heeft, anders was ik nog 14 km doorgereden. Ik ben dus om 18:00 op de camping, eindelijk rustig tijd om even de spullen te drogen (condens).
Ik heb vandaag meer water gedronken dan gisteren, door de Cola fles maar een paar keer aan te spreken. Dat helpt toch wel, ik voelde me vanochtend erg brak, maar nu een stuk beter.
Ik moet nog 935 km en dat lijkt me te overzien. Wel wat klim stukken er in, zeker de Ardennen zijn niet te verontachtzamen, maar dat heb ik eerder gedaan.
Monday, 3 August 2009
Taize
I am progressing as expected. The roads are not too difficult, although I have to work in the hilly landscape. I aim for about 120 km/day. Whearther is quite reasonable. I have had a few showers.
I am in Taizé again, like every time I get the opportunity. It has neen good to be here.
On my way I visited the monastry of Cluny. Both Taizé and Cluny were/are communities. I prefer the first one. Cluny was baed on possession and power. Taizé is based on community, spirituality and simplicity.
A very good place te be.
I am in Taizé again, like every time I get the opportunity. It has neen good to be here.
On my way I visited the monastry of Cluny. Both Taizé and Cluny were/are communities. I prefer the first one. Cluny was baed on possession and power. Taizé is based on community, spirituality and simplicity.
A very good place te be.
Subscribe to:
Posts (Atom)