Gisteren avond heb ik na een copieus diner nog heerlijk in het meer gezwommen. Het is heerlijk water en zo blauw heb ik het zelden gezien. Wat een leven.
Vanochtend extra vroeg vertrokken 6:30 want ik heb een stevige dag voor de boeg en grote steden vallen ook nooit mee. De route is weer prachtig. Als ik op de grens van Granada en Malaga een kijkje krijg op de mediteraneo, dan heb ik de neiging om de kortste weg omlaag te nemen, wetende wat er anders nog voor mij ligt. Maar ik beteugel mijzelf en besluit de mooiste te nemen, maar wel een stukje om, door de Montes de Malaga, met een prachtige afdaling van 800 meter, over 15 km.
Tijdens de afdaling is het af en toe net alsof ik in een oven duik.
In Malaga veel verwarring over of er wel of geen camping is. Na lang zoeken blijkt deze 16 jaar geleden te zijn opgeheven. De dichtstbijzijnde ligt 24 km de verkeerde kant op. De andere ligt bij Torremolinos, maar niet aan zee. Dus ik moet weer mijn plan aanpassen en bel Virginia van het paardencentrum op (waar ik toch naar toe zou gaan, maar later) dat ik nu kom. Dat betekent nog eens 2 uur extra in de hitte. De bekende snelwegen waar je niet omheen kunt. Dus ik misbruik het vliegveld om deze zoveel mogelijk te vermijden (staat overigens goed beschreven in mijn boekje).
Het venijn zit ook nu weer in de staart. Het is aan het eind van zo een hete dag nog een enorm eind fietsen en op het laatst ook weer onverhard en klimmen.
Ik krijg een hartelijke ontvangst in het paarden opvangcentrum Santa Maria. Virginia en Concordia Leiden deze organisatie. Hier wordt aan verwaarloosde en mishandelde paarden verzorging en een nieuwe kans geboden. In Spanje is er weinig aandacht voor dit probleem. De paarden worden zonder verzorging aan een stuk touw in de brandende zon aan hun lot overgelaten. Ze lopen ziektes op of worden zonder verdedigingsmogelijkheid door wilde honden te pakken genomen. In Cyd Santa Maria zijn inmiddels al ca. 360 paarden opgevangen en al heel veel paarden aan nieuwe gastheren/vrouwen doorgeleid. Er werken nu ook 4 Nederlandse meisjes, die stage lopen vanuit mbo-opleidingen.
Ik ken dit centrum vanuit mijn bestuurslidmaatschap van gewoon-doen.nu (zelfde website), die dit soort doelen steunt. Nu ik toch in de buurt ben wilde ik het wel eens zien.
Ik ben onder de indruk wat Virginia en Comcordia tot stand brengen.
Het is te ver en te laat om nog een slaapplaats elders op te zoeken en na 150 km ben ik knap moe. Op het terrein staat een mobiele cabine, daar ga ik gebruik van maken. Of dat binnen of buiten slapen wordt weet ik nog niet. Het is bloedheet binnen, mijn buurman is een pauw, de muggen zijn weer knap lastig, de 80 katten op het terrein zijn op onderzoek uit, kortom: natuur, dus maak er het beste van.
Saturday, 4 July 2009
Friday, 3 July 2009
Granada and 1 day to go to Malaga. (Pantano, Embalse de los Bermejales)
On arrival in Granada I discovered a crack in my frame at the location of my support. It took a lot of effort to weld it, but they did very well. So I wanted to stay one day longer to see Granada.
Granada is great. I have been there about 7 years ago but visited only the Alhambra and the old Jewish barrio. But the rest of the city has also a lot to offer. The atmosphere is good. I am living very near the centre on a good camping site with a swimming pool, which is relaxing with this heat, about 42 degrees.
This morning I left for Malaga. It was quite an easy trip at the start, later started the hills. Just at noon I arrived at a big storage reservoir where it would have been nice to take my siesta, but decided not to hurry with this heat. Malaga is not attainable today. So I swam in the lake and took my time.
Tomroorow I hope to arrive in Malaga.
Granada is great. I have been there about 7 years ago but visited only the Alhambra and the old Jewish barrio. But the rest of the city has also a lot to offer. The atmosphere is good. I am living very near the centre on a good camping site with a swimming pool, which is relaxing with this heat, about 42 degrees.
This morning I left for Malaga. It was quite an easy trip at the start, later started the hills. Just at noon I arrived at a big storage reservoir where it would have been nice to take my siesta, but decided not to hurry with this heat. Malaga is not attainable today. So I swam in the lake and took my time.
Tomroorow I hope to arrive in Malaga.
Pantano, Embalse de los Bermejales
De nachten zijn hier zo bloedheet dat de tent niet eens dicht kan, zeg maar: onder de blote hemel slapen is het lekkerst. Granada uitrijden is, voor een stad, voor het eerst eens eenvoudig. Ik ben nog nooit zo makkelijk zonder te verdwalen uit een stad weggekomen, terwijl ik toch door de hele stad heen moest.
Haaaaa, ik zie mijn eerste koeien. Uiteraard op de foto genomen, maar de omstandigheden zijn niet zo aardig in ieder geval niet zo dat we even lekker kunnen communiceren. Ze staan niet in een weide maar in een soort overlaad station.
De kerkklokken hier in Spanje zijn een appart verhaal. Ze klinken als gebarsten plaatwerk. Niet zoals in Nederland met een diepe volle bronzen klank en nagalm. Ik geloof dat ik in Spanje ooit maar een mooie klok heb gehoord en die hing in de kathedraal van Santiago. Maar die was dan ook in de klokkengieterij in Asten (bij Helmond) gegoten. Oer Nederlands vakwerk.
Even voorbij Santa Fe moet ik een viaduct onderdoor. Er staat een halve meter water. Eerst even de boel verkennen, moet ik dan bagage en fiets appart overdragen? Er daalt een Spaans engeltje van 70 jaar met een dikke buik neer en die weet mij gelukkig een alternatieve route te wijzen.
Ik moet wel even wennen aan het niet meer kunnen belasten van mijn standaard, dus bij iedere stop moet ik een steunpunt opzoeken. Dat is vooral lastig als ik de fiets even moet nakijken of iets moet uittesten. Dan wordt het dus afladen, maar daar ben ik erg handig in geworden.
ik heb een van mijn korsten opengestoten. Gelukkig heb ik voldoende verband- en ontsmettingsmiddelen ingeslagen na de valpartij. Het bloedt flink. Een reis met bloed, zweet en smeer!!!! Het is nog een hele kunst om er toonbaar uit te blijven zien. Gelukkig zijn mijn shirts erg makkelijk te wassen.
Het eerste stuk na Granada is tamelijk vlak en heel relaxed rijden. Een tijd lang heeft er een Spaanse fietser gezellig met me mee gefietst. Lekker zitten kletsen. Later op de ochtend komen de bergen weer kalm aan onder mijn wielen.
Rond siesta tijd ben ik toevallig bij een mooi stuwmeer waar ook een goede camping aan ligt. Ideale plek om siesta te houden, waarom zou ik daarna doorrijden tot laat??? Wild kamperen heeft zijn charme, maar met deze hitte prefereer ik wat meer luxe als die zich aan dient. Malaga is vandaag toch niet haalbaar, tenzij ik een zonnesteek op wil lopen. Dus ik heb na 53 km mijn tentje maar opgeslagen en heb heerlijk gezwommen in het Embalse de los Bermejalos.
Gezellig zitten kletsen met Bill en Mae uit Schotland. Gemeenschappelijke ervaring: energie projekten.
Haaaaa, ik zie mijn eerste koeien. Uiteraard op de foto genomen, maar de omstandigheden zijn niet zo aardig in ieder geval niet zo dat we even lekker kunnen communiceren. Ze staan niet in een weide maar in een soort overlaad station.
De kerkklokken hier in Spanje zijn een appart verhaal. Ze klinken als gebarsten plaatwerk. Niet zoals in Nederland met een diepe volle bronzen klank en nagalm. Ik geloof dat ik in Spanje ooit maar een mooie klok heb gehoord en die hing in de kathedraal van Santiago. Maar die was dan ook in de klokkengieterij in Asten (bij Helmond) gegoten. Oer Nederlands vakwerk.
Even voorbij Santa Fe moet ik een viaduct onderdoor. Er staat een halve meter water. Eerst even de boel verkennen, moet ik dan bagage en fiets appart overdragen? Er daalt een Spaans engeltje van 70 jaar met een dikke buik neer en die weet mij gelukkig een alternatieve route te wijzen.
Ik moet wel even wennen aan het niet meer kunnen belasten van mijn standaard, dus bij iedere stop moet ik een steunpunt opzoeken. Dat is vooral lastig als ik de fiets even moet nakijken of iets moet uittesten. Dan wordt het dus afladen, maar daar ben ik erg handig in geworden.
ik heb een van mijn korsten opengestoten. Gelukkig heb ik voldoende verband- en ontsmettingsmiddelen ingeslagen na de valpartij. Het bloedt flink. Een reis met bloed, zweet en smeer!!!! Het is nog een hele kunst om er toonbaar uit te blijven zien. Gelukkig zijn mijn shirts erg makkelijk te wassen.
Het eerste stuk na Granada is tamelijk vlak en heel relaxed rijden. Een tijd lang heeft er een Spaanse fietser gezellig met me mee gefietst. Lekker zitten kletsen. Later op de ochtend komen de bergen weer kalm aan onder mijn wielen.
Rond siesta tijd ben ik toevallig bij een mooi stuwmeer waar ook een goede camping aan ligt. Ideale plek om siesta te houden, waarom zou ik daarna doorrijden tot laat??? Wild kamperen heeft zijn charme, maar met deze hitte prefereer ik wat meer luxe als die zich aan dient. Malaga is vandaag toch niet haalbaar, tenzij ik een zonnesteek op wil lopen. Dus ik heb na 53 km mijn tentje maar opgeslagen en heb heerlijk gezwommen in het Embalse de los Bermejalos.
Gezellig zitten kletsen met Bill en Mae uit Schotland. Gemeenschappelijke ervaring: energie projekten.
Thursday, 2 July 2009
Granada, dag 2
De Haagse jongelui zijn uit geweest dus hebben ze niet meer in de gaten wat nachtrust inhoudt. Ca. 3:30 zit er eentje heel hardop te praten. Lijkt me niet moeilijk om wat aan te doen. Ik slaap gelukkig een heel eind verderop, ik had gisteren die bui al zien hangen toen ik er in de buurt moest gaan staan. Dus niet.
Granada is een prachtige stad. Ik heb indertijd alleen het Alhambra en de oude Joodse wijk er tegenover gezien. Maar er is veel meer te beleven en te zien, gewoon sfeervol. Het is er alleen bloedheet, ik denk dat het tegen de 40 C loopt. Gelukkig hebben we een zwembad.
Mijn buurtjes zijn Deens, dus 's avonds is het gewoon weer Engels bijpraten.
Morgen weer op weg naar Malaga, ik denk 2 dagen, met fikse uitdagingen. We zullen zien.
Granada is een prachtige stad. Ik heb indertijd alleen het Alhambra en de oude Joodse wijk er tegenover gezien. Maar er is veel meer te beleven en te zien, gewoon sfeervol. Het is er alleen bloedheet, ik denk dat het tegen de 40 C loopt. Gelukkig hebben we een zwembad.
Mijn buurtjes zijn Deens, dus 's avonds is het gewoon weer Engels bijpraten.
Morgen weer op weg naar Malaga, ik denk 2 dagen, met fikse uitdagingen. We zullen zien.
Wednesday, 1 July 2009
Granada
Op mijn wildkampeerplaats heb ik heerlijk geslapen. Geen hondengeblaf zoals ik dat gewend ben. Iedere camping ligt in de buurt van een dorp of stad en daar zijn heel veel honden. En die willen vooral snachts blaffen, waarom weet ik niet.
Ik start zoals gewoonlijk vroeg 6:30, om de zon te mijden. Ik sta op, zelfs voordat het vroegste vogeltje fluit.
De route naar Granada is overzichtelijk. Het gaat door een pracjtig berggebied, langs Guadix, over totaal ongeveer 80 km. Weinoig bijzonders te melden. in Guadix en Purullena zijn grotwoningen in de tufsteen. Dat heb ik Capadocie al eens gezien. Ik vind het vooral leuk aan de buitenkant, dus hoef ik ze niet te bezoeken. Onderweg kom ik een stuwmeer tegen en ik kan het niet laten even te gaan zwemmen. Na een klim naar 1297 m heb ik dat wel verdiend, vind ik.
Ik moet in Granada aan de andere kant van de stad zijn, vlak bij het busstation. 7 jaar geleden ben ik hier voor het laatst geweest, maar dit deel heb ik niet gezien. Het is nog een hele klus dat stads verkeer. Ik moet duidelijk aangeven wat ik wil en dan lukt het wel.
Uiteindelijk ben ik om 15:00 op de camping.
Bij de camping is een heel groot zwembad. Er is een groep van de vrije school van Den Haag. Ik heb leuk, bij het zwembad, zitten kletsen met de gymleraar.
Mijn frame is gescheurd bij de standaard. Begrijpelijk met zo een gewicht. ik zag hem zakken als hij op de standaard ging. Ik moet nu een lasserij zien op te zoeken. Niet ver weg zit een fietsenmaker, maar die kan niet lassen. Hij heeft echter een vriend die dat wek kan, hij belt hem en om 19:00 spreken we opnieuw af.
Paco is redelijk op tijd met zijn Polo.tje. De fiets moet gedemonteerd, zo een Polo is klein, en de hele zwik gaat 20 minuten rijden naar een werkplaats in een buitenwijk. De fiets op de lastafel, delen (ketting, hudrauliek) beschermen en 'schijten' maar. Dan weer terug naar de camping, wielen er in en alle ontwrichte delen weer in orde maken.
Ik heb nu echt trek in een biertje. Granada heb ik nu niet gezien, maar dat heb ik 7 jaar geleden al bezocht. Ik moet er nog een nachtje over slapen of ik morgen blijf of doorga.
De techniek heeft mij nu heel vaak in de steek gelaten. Ik heb mijn fiets perfect voorbereid. Het zijn allemaal storingen die niet te voorspellen waren geweest. Het freewheel ligt iets gecompliceerder: achteraf geredeneerd. Ik hoorde sinds een paar maanden een verkeerd geluid, een tik, een tijdje na het overschakelen. Ik had dit tot op de bodem moeten uitzoeken. Met fietsenmakers is dit moeilijk. Niemand kan met een ligfiets proeffietsen. Uiteindelijk heb ik het geaccepteerd. Dit is wel het signaal gebleken dat naar de freewheel storing zou hebben geleid.
Wat kan ik nu van vandaag en mijn fiets leren????? Tom, take your time!!!! What is the hurry???? Ik heb een paar prachtige doelen te bezoeken. Mijn kleindochter is pas 16 augustus jarig, waarom zou ik voor die tijd terug zijn???????. Tijd genoeg. Dit is een prachtige reis. Enjoy the trip!!!!! Een dagje Granada kan er wel bij. Geen nachtje nadenken nodig!!!!
Ik start zoals gewoonlijk vroeg 6:30, om de zon te mijden. Ik sta op, zelfs voordat het vroegste vogeltje fluit.
De route naar Granada is overzichtelijk. Het gaat door een pracjtig berggebied, langs Guadix, over totaal ongeveer 80 km. Weinoig bijzonders te melden. in Guadix en Purullena zijn grotwoningen in de tufsteen. Dat heb ik Capadocie al eens gezien. Ik vind het vooral leuk aan de buitenkant, dus hoef ik ze niet te bezoeken. Onderweg kom ik een stuwmeer tegen en ik kan het niet laten even te gaan zwemmen. Na een klim naar 1297 m heb ik dat wel verdiend, vind ik.
Ik moet in Granada aan de andere kant van de stad zijn, vlak bij het busstation. 7 jaar geleden ben ik hier voor het laatst geweest, maar dit deel heb ik niet gezien. Het is nog een hele klus dat stads verkeer. Ik moet duidelijk aangeven wat ik wil en dan lukt het wel.
Uiteindelijk ben ik om 15:00 op de camping.
Bij de camping is een heel groot zwembad. Er is een groep van de vrije school van Den Haag. Ik heb leuk, bij het zwembad, zitten kletsen met de gymleraar.
Mijn frame is gescheurd bij de standaard. Begrijpelijk met zo een gewicht. ik zag hem zakken als hij op de standaard ging. Ik moet nu een lasserij zien op te zoeken. Niet ver weg zit een fietsenmaker, maar die kan niet lassen. Hij heeft echter een vriend die dat wek kan, hij belt hem en om 19:00 spreken we opnieuw af.
Paco is redelijk op tijd met zijn Polo.tje. De fiets moet gedemonteerd, zo een Polo is klein, en de hele zwik gaat 20 minuten rijden naar een werkplaats in een buitenwijk. De fiets op de lastafel, delen (ketting, hudrauliek) beschermen en 'schijten' maar. Dan weer terug naar de camping, wielen er in en alle ontwrichte delen weer in orde maken.
Ik heb nu echt trek in een biertje. Granada heb ik nu niet gezien, maar dat heb ik 7 jaar geleden al bezocht. Ik moet er nog een nachtje over slapen of ik morgen blijf of doorga.
De techniek heeft mij nu heel vaak in de steek gelaten. Ik heb mijn fiets perfect voorbereid. Het zijn allemaal storingen die niet te voorspellen waren geweest. Het freewheel ligt iets gecompliceerder: achteraf geredeneerd. Ik hoorde sinds een paar maanden een verkeerd geluid, een tik, een tijdje na het overschakelen. Ik had dit tot op de bodem moeten uitzoeken. Met fietsenmakers is dit moeilijk. Niemand kan met een ligfiets proeffietsen. Uiteindelijk heb ik het geaccepteerd. Dit is wel het signaal gebleken dat naar de freewheel storing zou hebben geleid.
Wat kan ik nu van vandaag en mijn fiets leren????? Tom, take your time!!!! What is the hurry???? Ik heb een paar prachtige doelen te bezoeken. Mijn kleindochter is pas 16 augustus jarig, waarom zou ik voor die tijd terug zijn???????. Tijd genoeg. Dit is een prachtige reis. Enjoy the trip!!!!! Een dagje Granada kan er wel bij. Geen nachtje nadenken nodig!!!!
Tuesday, 30 June 2009
On the road again.
On tuesday I finally could start again. My Rosinante is doing well, only I have to exchange my break pads. I start early, because i take the heaviest but most beautiful of the 2 alternative routes to Granada. This one has a long stony road.
Just before Huesa I was running down pretty fast, 45 km/h. Three young people were walking along the road. Suddenly I heard a scream and a dog ran just before my front wheel. I could not do anything, so I hit him hard and I fell down, rolled over and shifted over the road. I always have said that you do not fall severely with a recumbent, but this was a mean one.
I had 3 pretty big scrapes. So I went to the doctor in the village and got the right care, gratis. The bike was quite OK, some small damage.
The dog was brought to a house and the people came back with the message that he had not survived the accident. Poor thing, I had more luck.
The difficult part of this day was, because of the accident just at noon. It really was beautiful, worth while the effort.
After the siesta I came into a region with volcanoe ash soil. Really beautiful.
At about 7 pm I started to look for a sleeping place. After 100 km and 70 to go to Granada it was about time. i found a good one, 100 m from the road very well protected.
There is no connection here, so I will send this on Wednesday.
Just before Huesa I was running down pretty fast, 45 km/h. Three young people were walking along the road. Suddenly I heard a scream and a dog ran just before my front wheel. I could not do anything, so I hit him hard and I fell down, rolled over and shifted over the road. I always have said that you do not fall severely with a recumbent, but this was a mean one.
I had 3 pretty big scrapes. So I went to the doctor in the village and got the right care, gratis. The bike was quite OK, some small damage.
The dog was brought to a house and the people came back with the message that he had not survived the accident. Poor thing, I had more luck.
The difficult part of this day was, because of the accident just at noon. It really was beautiful, worth while the effort.
After the siesta I came into a region with volcanoe ash soil. Really beautiful.
At about 7 pm I started to look for a sleeping place. After 100 km and 70 to go to Granada it was about time. i found a good one, 100 m from the road very well protected.
There is no connection here, so I will send this on Wednesday.
Eindelijk weer op weg. 15 km voor Guadix.
Ik kies om het zware traject te fietsen. Er zijn 2 alternatieven. Een zwaar en mooi, een deel is onverhard, de andere lichter maar niet bijzonder. Dus extra vroeg op. De fiets doet het uitstekend. Ik ben echter nauwelijks op weg of mijn rem geeft aan dat hij vervangen wil worden. Dat is een fluitje van een cent, maar het bijgeluid blijft aanvankelijk. Veertje krom, bijgeluid weg. Ik heb natuurlijk op de grond gezeten en dus zitten mijn billen vol prikkertjes van koren. Kom dus wat moeizaam op gang.
Vlak voor Huesa daal ik met 45 km/h af. Er lopen 3 mensen op de weg en een hondje. Ineens hoor ik een schreeuw, de hond springt voor mijn wiel en ik maak een duikeling en een schuiver van jewelste. Ik heb altijd gezegd dat vallen met de ligfiets niet zo dramatisch was, maar dit was wat anders. volgens mijn herinnering ben ik over de kop gegaan, ook te zien aan de gaten inmijn hoofdsteun en ben ik een heel eind over de weg geschoven Mijn fiets is licht beschadigd, geen ernstige zaken. Ik heb 3 enorme schaafwonden op mijn armen en dijbeen. De mensen helpen uitstekend. Een mevrouw uit het nabije huis heeft de goede ontsmettings middelen, daarna ben ik bij het benzine station nog verder verzorgen. De hond is door de wandelaars naar een huis gebracht en ze kwamen terug met de boodschap dat hij dood is. Hij was minder fortuinlijk dan ik.
Ik heb natuurlijk behoorlijk de pest in, het was een tamelijk jonge hond en die is natuurlijk van iemand. Ik heb daar niets verder mee gedaan en dat zint me niet echt. Was te veel met mijn eigen schade bezig!!!!
In Huesa ben ik naar het medisch centrum gegaan waar alles uitstekend en gratis wordt behandeld. Ik hoef geen tetanus prik, want die is nog geldig (heb gelukkig mijn vaccinatieboekje bij me).
Dan koffie om bij te komen. Stefan de barman is een voormalig collega van mij bij Hoogovens (alleen 10 jaar eerder). Overigens ontmoet ik regelmatig voormalige gastarbeiders in heel Spanje.
Na de koffie komt de uitdaging: een lang stuk onverharde weg met klimmen tussen Huesa en Alicun de Ortega. Een betoverend landschap en hard werken. Het lastige van dit soort paden zijn vooral de haarspelbochten omhoog waarvan het vooral in de binnenbocht moeilijk overeind blijven is. Het is daar uitgesleten en er ligt veel los spul. Vanwege de incidenten vanochtend heb ik toch de nodige vertraging opgelopen, inmiddels rijd ik dus toch onder de brandende zon.
De siesta plaats is een ruine van een huis. Daar ligt ook een stuk gaspijp waarmee ik mijn verbogen remhandle terug kan buigen.
Na de siesta krijg ik weer goede wegen door een schitterend tufsteen gebergte. Er moeten hier behoorlijk wat vulkanen hebben gestaan. Alle uitzichten zijn mooi. Ver weg zie ik vaag de sneeuw van de Sierra Nevada.
Ik schrik inmiddels van ieder dier in de buurt. Nou weer zo'n stomme kat, sorry voor de dierenliefhebbers, maar ik rijd ze liever niet dood.
In de volgende Fanta kroeg kom ik weer een Spanjaard tegen die 40 jaar geleden in Enschede in de textiel heeft gewerkt. Het halve dorp loopt hier uit om mijn fiets te bewonderen.
Ik zit ergens 15 km voor Guadix. Granada ga ik niet halen, dat is nog 70 km, campings zijn er ook niet. ik heb er 95 km op zitten en het is 19:30. Dus ga ik een wilde plek opzoeken. Voldoende aanbod. Helaas zijn bijna allen riviertjes droog. Ik zet de tent op op 100 m van de weg, goed afgeschermd. Even weer een poosje waarnemen. Lijkt zeer geschikt. Wachten tot de zon achter de berg gaat voordat ik met koken begin.
Het is weer een prachtige avond. Een beetje verstoord door de vliegen. En als de vliegen gaan slapen worden de muggen actief. Maar ik hoop dat dat maar kort duurt (schemer).
Wil je stilte horen, kom dan even langs!!!!!
Verbinding is hier niet, dat wordt dus morgen ochtend verzenden.
Vlak voor Huesa daal ik met 45 km/h af. Er lopen 3 mensen op de weg en een hondje. Ineens hoor ik een schreeuw, de hond springt voor mijn wiel en ik maak een duikeling en een schuiver van jewelste. Ik heb altijd gezegd dat vallen met de ligfiets niet zo dramatisch was, maar dit was wat anders. volgens mijn herinnering ben ik over de kop gegaan, ook te zien aan de gaten inmijn hoofdsteun en ben ik een heel eind over de weg geschoven Mijn fiets is licht beschadigd, geen ernstige zaken. Ik heb 3 enorme schaafwonden op mijn armen en dijbeen. De mensen helpen uitstekend. Een mevrouw uit het nabije huis heeft de goede ontsmettings middelen, daarna ben ik bij het benzine station nog verder verzorgen. De hond is door de wandelaars naar een huis gebracht en ze kwamen terug met de boodschap dat hij dood is. Hij was minder fortuinlijk dan ik.
Ik heb natuurlijk behoorlijk de pest in, het was een tamelijk jonge hond en die is natuurlijk van iemand. Ik heb daar niets verder mee gedaan en dat zint me niet echt. Was te veel met mijn eigen schade bezig!!!!
In Huesa ben ik naar het medisch centrum gegaan waar alles uitstekend en gratis wordt behandeld. Ik hoef geen tetanus prik, want die is nog geldig (heb gelukkig mijn vaccinatieboekje bij me).
Dan koffie om bij te komen. Stefan de barman is een voormalig collega van mij bij Hoogovens (alleen 10 jaar eerder). Overigens ontmoet ik regelmatig voormalige gastarbeiders in heel Spanje.
Na de koffie komt de uitdaging: een lang stuk onverharde weg met klimmen tussen Huesa en Alicun de Ortega. Een betoverend landschap en hard werken. Het lastige van dit soort paden zijn vooral de haarspelbochten omhoog waarvan het vooral in de binnenbocht moeilijk overeind blijven is. Het is daar uitgesleten en er ligt veel los spul. Vanwege de incidenten vanochtend heb ik toch de nodige vertraging opgelopen, inmiddels rijd ik dus toch onder de brandende zon.
De siesta plaats is een ruine van een huis. Daar ligt ook een stuk gaspijp waarmee ik mijn verbogen remhandle terug kan buigen.
Na de siesta krijg ik weer goede wegen door een schitterend tufsteen gebergte. Er moeten hier behoorlijk wat vulkanen hebben gestaan. Alle uitzichten zijn mooi. Ver weg zie ik vaag de sneeuw van de Sierra Nevada.
Ik schrik inmiddels van ieder dier in de buurt. Nou weer zo'n stomme kat, sorry voor de dierenliefhebbers, maar ik rijd ze liever niet dood.
In de volgende Fanta kroeg kom ik weer een Spanjaard tegen die 40 jaar geleden in Enschede in de textiel heeft gewerkt. Het halve dorp loopt hier uit om mijn fiets te bewonderen.
Ik zit ergens 15 km voor Guadix. Granada ga ik niet halen, dat is nog 70 km, campings zijn er ook niet. ik heb er 95 km op zitten en het is 19:30. Dus ga ik een wilde plek opzoeken. Voldoende aanbod. Helaas zijn bijna allen riviertjes droog. Ik zet de tent op op 100 m van de weg, goed afgeschermd. Even weer een poosje waarnemen. Lijkt zeer geschikt. Wachten tot de zon achter de berg gaat voordat ik met koken begin.
Het is weer een prachtige avond. Een beetje verstoord door de vliegen. En als de vliegen gaan slapen worden de muggen actief. Maar ik hoop dat dat maar kort duurt (schemer).
Wil je stilte horen, kom dan even langs!!!!!
Verbinding is hier niet, dat wordt dus morgen ochtend verzenden.
Subscribe to:
Posts (Atom)