I have decided to return home, so there is no time to visit the Cabo de Gata parque. Of course this parque would be beautiful, but to do it as a quicky I would not prefer. I think I defenitely will return here.
The mountains are challenging me again!!!!
I headed for Nijar, the Correos, because there should be a parcel for me, my thin sleeping bag. At the Correos there was no parcel, and TNT informed me that the address was unknown, so the parcel is returned to sender. Above that, there is also no camping site in Nijar, the second time my map lied to me.
The wheather is good, it is early and I have only biked 50 km, so I go on to the north. The hills are burnt because of a fire of 2 weeks ago. It smells also burned. The flies are 'testing' me, especially when I go uphill.
In Mela I stop at a cafe restaurant. It appeared to be a center of the English community here in the region. The owner, Chris, invited me to put my tent on his premises. I accepted the invitation gladly. After 100 km, at the end of the day and with a preview of a region with almost no protected places to camp in the wild, this was a good opportunity. mattieu, the barman, appeared to be very friendly and hospitable. He invited me to join the bi-weekly quiz-night with the English guests. For €5 including a meal, I could not refuse this invitation.
At about 8 the quiz started. I was part of the team of 4 very nice people (Dorothee, David, Bob and Christine). The chicken curry was perfect and I had the chance to taste some remnants of the Yorkshire pudding. Both very good dishes.
The evening was a big succes, although we did not win. It is the people and the game that matter.
I thanked Chris and Mattieu for their very friendly hospitability, and I felt very much at ease.
Today: direction of Velez Blanco, towards these 'terrible' mountains.
Friday, 10 July 2009
Thursday, 9 July 2009
La Mella, 10km voorbij Sorbas. 'wild'
Op weg naar Nijar, dat betekent inderaad weer huiswaarts, hoewel dat nog een enorm eind is.
Ik moet langs Nijar omdat daar op het Correos een andere, dunnere slaapzak moet liggen. Tevens een mooie gelegenheid om weer wat extra bagage terug te sturen. Volgens de kaart heeft Nijar een camping. De route voert een heel eind richting Cabo de Gata, maar ik bedwing mijn lust om dat gebied in te gaan en te verkennen. Het zou een te oppervlakkige verkenning zijn die me toch te veel tijd zou kosten. En ik zal nog veel mooie gebieden tegen komen. Ik heb nu eenmaal besloten dat de thuisreis is begonnen!!!!
Voor Nijar dagen de bergen mij uit. Ze zien er verschrikkelijk uit, maar dat is natuurlijk subjectief, doordat ik niet genoeg weet wat mij te wachten staat.
In Nijar is er geen pakje. Navraag bij TNT leert dat het adres onbekend was en dat het dus naar de afzender terug is.
Nijar heeft ook geen camping, terwijl die op de kaart aangegeven staat, shit-kaart. Dit is de 2e keer dat ik misleid ben, gelukkig is het nog vroeg en is het half bewolkt. Dus maar doorgaan, zal wel wild kamperen worden.
Het berggebied is grotendeels zwart geblakerd, door een brand die hier 2 weken geleden heeft gewoed, het stinkt er ook naar. Het stikt ook van de zeer actieve vliegen die mij vooral pesten als ik omhoog fiets. mijn korsten vinden ze heerlijk en ze vliegen in allerlei gaten (neus, mond).Ellendige beesten.
De eerste beklimmingen vallen eigenlijk best mee, ik trap rustig door. Lucainena is een heel charmant wit plaatsje, waar ik mijn standaard Fantaatjes weer drink. Voor water moet ik niet bij de eigenaar zijn, haal maar uit de kraan (geen drinkwater), of koop maar een fles, ook geen probleem natuurlijk!!!
Sorbas ligt prachtig boven de rotsen en daar houd ik weer even siesta op het plein.
10 km voorbij Sorbas ligt La Mela (ik geloof 3 huizen). Aan de weg staat een wegrestaurant waar ik weer wat Fantaatjes drink. Het blijkt eigendom te zijn van een Engelsman. Het is nog rustig. De eigenaar stelt voor dat ik in zijn olijvenboomgaard ga staan. Na 100 km geen gek voorstel, want ik verwacht geen echt beschutte 'wilde' plekken en voorlopig blijft het klimmen, dat kan ik beter in de ochtend.
Toch een beetje luxer dan helemaal wild en vanavond is er een quiz met diner. De quiz zal ik wel verliezen, maar de chicken curry zal ik apprecieren.
Ik heb weer geen netwerk, dus dit komt morgen wel weer, denk ik. Maar ik mag van Matieu, de vriendelijke barman van zijn PC gebruik maken om even de mails te checken.
Om ca. 19:30 komt de hele Engelse gemeenschap uit de omgeving binnenlopen. Een echte vriendenkring die eens per 2 weken een dergelijke avond houdt. De meeste mensen wonen hier een jaar of 5. Veel nieuwsgierige vragen natuurlijk en leuke gesprekjes. De gastheren stellen zich echt op als gastheren en stellen mij voor aan allerlei mensen. De quiz: 40 vragen. Ik doe met een team mee van 2 stellen. We doen het niet slecht, maar winnen niet. Halverwege wordt gegeten. Een uur of 11 wordt het slapen gaan, voor mij en nog wat anderen. Een supergezellige avond met heel vriendelijke mensen. Ik krijg nog brood mee ook.
Ik moet langs Nijar omdat daar op het Correos een andere, dunnere slaapzak moet liggen. Tevens een mooie gelegenheid om weer wat extra bagage terug te sturen. Volgens de kaart heeft Nijar een camping. De route voert een heel eind richting Cabo de Gata, maar ik bedwing mijn lust om dat gebied in te gaan en te verkennen. Het zou een te oppervlakkige verkenning zijn die me toch te veel tijd zou kosten. En ik zal nog veel mooie gebieden tegen komen. Ik heb nu eenmaal besloten dat de thuisreis is begonnen!!!!
Voor Nijar dagen de bergen mij uit. Ze zien er verschrikkelijk uit, maar dat is natuurlijk subjectief, doordat ik niet genoeg weet wat mij te wachten staat.
In Nijar is er geen pakje. Navraag bij TNT leert dat het adres onbekend was en dat het dus naar de afzender terug is.
Nijar heeft ook geen camping, terwijl die op de kaart aangegeven staat, shit-kaart. Dit is de 2e keer dat ik misleid ben, gelukkig is het nog vroeg en is het half bewolkt. Dus maar doorgaan, zal wel wild kamperen worden.
Het berggebied is grotendeels zwart geblakerd, door een brand die hier 2 weken geleden heeft gewoed, het stinkt er ook naar. Het stikt ook van de zeer actieve vliegen die mij vooral pesten als ik omhoog fiets. mijn korsten vinden ze heerlijk en ze vliegen in allerlei gaten (neus, mond).Ellendige beesten.
De eerste beklimmingen vallen eigenlijk best mee, ik trap rustig door. Lucainena is een heel charmant wit plaatsje, waar ik mijn standaard Fantaatjes weer drink. Voor water moet ik niet bij de eigenaar zijn, haal maar uit de kraan (geen drinkwater), of koop maar een fles, ook geen probleem natuurlijk!!!
Sorbas ligt prachtig boven de rotsen en daar houd ik weer even siesta op het plein.
10 km voorbij Sorbas ligt La Mela (ik geloof 3 huizen). Aan de weg staat een wegrestaurant waar ik weer wat Fantaatjes drink. Het blijkt eigendom te zijn van een Engelsman. Het is nog rustig. De eigenaar stelt voor dat ik in zijn olijvenboomgaard ga staan. Na 100 km geen gek voorstel, want ik verwacht geen echt beschutte 'wilde' plekken en voorlopig blijft het klimmen, dat kan ik beter in de ochtend.
Toch een beetje luxer dan helemaal wild en vanavond is er een quiz met diner. De quiz zal ik wel verliezen, maar de chicken curry zal ik apprecieren.
Ik heb weer geen netwerk, dus dit komt morgen wel weer, denk ik. Maar ik mag van Matieu, de vriendelijke barman van zijn PC gebruik maken om even de mails te checken.
Om ca. 19:30 komt de hele Engelse gemeenschap uit de omgeving binnenlopen. Een echte vriendenkring die eens per 2 weken een dergelijke avond houdt. De meeste mensen wonen hier een jaar of 5. Veel nieuwsgierige vragen natuurlijk en leuke gesprekjes. De gastheren stellen zich echt op als gastheren en stellen mij voor aan allerlei mensen. De quiz: 40 vragen. Ik doe met een team mee van 2 stellen. We doen het niet slecht, maar winnen niet. Halverwege wordt gegeten. Een uur of 11 wordt het slapen gaan, voor mij en nog wat anderen. Een supergezellige avond met heel vriendelijke mensen. Ik krijg nog brood mee ook.
Wednesday, 8 July 2009
Rond Almeria, tabernas, Plataforma Solar
Na lang nadenken en opties bekijken ben ik er uit. Met de fiets in de bus omhoog, tot Tabernas. Dan verder fietsen naar de zonnecentrale. Dan de woestijn in en de filmsites bekijken. Vervolgens bergaf. En ik heb de beste mogelijkheden van mijn transport gebruikt.
Voordat de bus vertrekt heb ik nog lekker de tijd om de bijzondere Cathedraal te bekijken, bijzonder omdat het meer een verdedigingswerk is, en om een krantje te lezen.
De centrale ligt 5 km voorbij Tabernas. Bij de poort aangekomen begint de bewaker al nee te schudden, zelfs als ik zeg dat er gisteren is gereserveerd. Maar bij navraag komt hij vriendelijk terug en mag ik er toch in. als hij mijn fiets bestudeert gaat hij zelfs glimlachen. Ik denk dat hij aanvankelijk dacht dat ik van Mars kwam. Hij greep nog net niet zijn revolver. De rondleidster is heel wat vriendelijker en ik wordt met een zomerschool meegenomen.
De plant is een groot onderzoeksinstituut waar allerlei soorten toepassingen, allen gebaseerd op de zon, worden onderzocht. Twee zonnetorens met heliostaten (met de zon meedraaiende spiegels). Allerlei trogpanelen (parabolisch gebogen spiegels, met een brandlijn). Volledige paraboolspiegels met een Sterlingmotor in het brandpunt. Parabolen waar met temperaturen van 2000 tot 3000 graden materialen worden getest. Ontziltingsinstallaties en water zuiveringsinstallaties. Kortom: een knollentuintje voor degene die dit interesseert. De excursie duurde ongeveer 2 uur, waarna ik hartelijk afscheid heb genomen (zelfs van de bewaker) en weer met mijn fietsje op weg ging.
Tabernas is mijn tussenstop voor een lunch. Een karakteristiek plaatsje met historische huizen. Hier vlak bij liggen de bekende filmlocaties waar ik dus vlak langs kom, overigens in een schitterend landschap. Bij een van die lokaties staan een paar Franse meiden, die vanochtend in de bus zaten, te wachten op de retour bus. Via hun kwam ik er achter wat het ongeveer zou brengen, voor €20. Een soort Warner Bross Movie world, maar dan in het Spaans. Ik besluit dus maar lekker af te dalen. Ook de desert geloof ik wel. De landschappen zijn hier al schitterend en dat is nog wel zo een 10 km langs een snelweg omhoog.
Ik heb weer gezien wat ik wilde zien.
Mijn slang van de drinkzak is tussen mijn spaken gekomen. Het mondstuk is er af. Dat ding kan ik dus niet missen en ik moet in Almeria dus maar op zoek naar een nieuwe.
De VVV hier is perfect. Vriendelijk, behulpzaam, weten (bijna) alles. Zo kunnen zij mij ook de beste zaak adviseren voor de drinkzak. Dat wordt dus een Camelback. Indertijd vond ik die zo duur, maar dat vind ik nog. Maar ja geen keus.
Zit na een druk vervulde dag weer op de camping, plannen voor morgen te maken. Want die Sierra de Segura komt steeds dichter bij. Dat wordt zo een beetje een nachtmerry. Want zo een schrik heb ik nog nooit voor bergen gehad.
Voordat de bus vertrekt heb ik nog lekker de tijd om de bijzondere Cathedraal te bekijken, bijzonder omdat het meer een verdedigingswerk is, en om een krantje te lezen.
De centrale ligt 5 km voorbij Tabernas. Bij de poort aangekomen begint de bewaker al nee te schudden, zelfs als ik zeg dat er gisteren is gereserveerd. Maar bij navraag komt hij vriendelijk terug en mag ik er toch in. als hij mijn fiets bestudeert gaat hij zelfs glimlachen. Ik denk dat hij aanvankelijk dacht dat ik van Mars kwam. Hij greep nog net niet zijn revolver. De rondleidster is heel wat vriendelijker en ik wordt met een zomerschool meegenomen.
De plant is een groot onderzoeksinstituut waar allerlei soorten toepassingen, allen gebaseerd op de zon, worden onderzocht. Twee zonnetorens met heliostaten (met de zon meedraaiende spiegels). Allerlei trogpanelen (parabolisch gebogen spiegels, met een brandlijn). Volledige paraboolspiegels met een Sterlingmotor in het brandpunt. Parabolen waar met temperaturen van 2000 tot 3000 graden materialen worden getest. Ontziltingsinstallaties en water zuiveringsinstallaties. Kortom: een knollentuintje voor degene die dit interesseert. De excursie duurde ongeveer 2 uur, waarna ik hartelijk afscheid heb genomen (zelfs van de bewaker) en weer met mijn fietsje op weg ging.
Tabernas is mijn tussenstop voor een lunch. Een karakteristiek plaatsje met historische huizen. Hier vlak bij liggen de bekende filmlocaties waar ik dus vlak langs kom, overigens in een schitterend landschap. Bij een van die lokaties staan een paar Franse meiden, die vanochtend in de bus zaten, te wachten op de retour bus. Via hun kwam ik er achter wat het ongeveer zou brengen, voor €20. Een soort Warner Bross Movie world, maar dan in het Spaans. Ik besluit dus maar lekker af te dalen. Ook de desert geloof ik wel. De landschappen zijn hier al schitterend en dat is nog wel zo een 10 km langs een snelweg omhoog.
Ik heb weer gezien wat ik wilde zien.
Mijn slang van de drinkzak is tussen mijn spaken gekomen. Het mondstuk is er af. Dat ding kan ik dus niet missen en ik moet in Almeria dus maar op zoek naar een nieuwe.
De VVV hier is perfect. Vriendelijk, behulpzaam, weten (bijna) alles. Zo kunnen zij mij ook de beste zaak adviseren voor de drinkzak. Dat wordt dus een Camelback. Indertijd vond ik die zo duur, maar dat vind ik nog. Maar ja geen keus.
Zit na een druk vervulde dag weer op de camping, plannen voor morgen te maken. Want die Sierra de Segura komt steeds dichter bij. Dat wordt zo een beetje een nachtmerry. Want zo een schrik heb ik nog nooit voor bergen gehad.
Almeria and more
Yesterday I arrived in Almeria. Nice town. I visited the Alcazaba, a beautiful remnant of the muslim ages. One of my main goals of this trip was to visit Plataforma Solar de Almeria. So I hadto find put how.
Tourist information was very helpful and made the reservation, especially because the bus schedule did not synchronize with visiting hours.
I went there by bus with my bike as luggage, inorder to go down again on my bike.
It was very interesting. The solare energy plant is a research and demonstartion plant of the EU, with extra interest of the Germans. Focus is on concentrated solar power.There are several types of systems. 2 power towers with heliostates. Several parabol and semi parabol (through) mirrors. Electricity producing, desalinization, testing materials in very hot situations (2000-3000 C).
I liked it very much.
After the visit I went back, by Tabernas. This is a town where a lot of movies have been made (Sergio Leone, lucky Luke etc.) the landscape is marvellous. When I wanted to visit one of the movie sites i was rejected by the impression that it would be like Warner Bross movie world, and that for € 20,-.
So I rode down the mountain.
But it was a beautiful visit. I liked it.
Now the days of the Sierra de Segura come nearer. The mountains that rejected me at the other side (near Hornos). But then my freewheel was broken.
So at last the hour of the truth will come. What shall I do????
The coming 4-5 days will be the proof of the pudding.
Tourist information was very helpful and made the reservation, especially because the bus schedule did not synchronize with visiting hours.
I went there by bus with my bike as luggage, inorder to go down again on my bike.
It was very interesting. The solare energy plant is a research and demonstartion plant of the EU, with extra interest of the Germans. Focus is on concentrated solar power.There are several types of systems. 2 power towers with heliostates. Several parabol and semi parabol (through) mirrors. Electricity producing, desalinization, testing materials in very hot situations (2000-3000 C).
I liked it very much.
After the visit I went back, by Tabernas. This is a town where a lot of movies have been made (Sergio Leone, lucky Luke etc.) the landscape is marvellous. When I wanted to visit one of the movie sites i was rejected by the impression that it would be like Warner Bross movie world, and that for € 20,-.
So I rode down the mountain.
But it was a beautiful visit. I liked it.
Now the days of the Sierra de Segura come nearer. The mountains that rejected me at the other side (near Hornos). But then my freewheel was broken.
So at last the hour of the truth will come. What shall I do????
The coming 4-5 days will be the proof of the pudding.
Tuesday, 7 July 2009
Almeria
Als ik Castell de Ferro uitrijdt zie ik de weg een gigantische klim maken. Net op tijd ontdek ik dat dit de nieuwe weg is. Het lijkt veel makkelijker om beneden te blijven op de oude weg. Het is een gok want waar ze samen komen kan net zo goed hoog als laag liggen, zo nauwkeurig is mijn kaart niet. Na een prachtige rustihge route blijkt de gok geslaagd. Het nieuwe deel komt omlaag. De weg wordt weer heel druk. Gelukkig gaat 60 km voor Almeria de route van de snelweg af en wordt het weer menselijke maat. De kust is mooi en vertoont zowaar romantische trekjes.
De laatste 20 km gaan door een gigantisch tuinbouw gebied met grote plastic kassen.
De camping ligt 5 km voor Almeria. In Almeria bezoek ikLa Alcazaba een indrukwekkend kasteel van de moren. Verder moet ik de komende dagen goed plannen. Ik wil de zonnecentrale bezoeken, Tabernas schijnt de moeite waard te zijn (spaghetti westerns, woestijn), ik moet mijn andere slaapzak ophalen en mijn te dikke wegsturen, Cabo de Gata wil ik bezoeken, ik wil een optimale route rijden, zonder onnodig klimmen en ik moet besluiten of ik de Sierra de Segura weer in durf (na mijn mislukte poging bij Hornos). Kortom een zeer lastig probleem. Het eerste is opgelost door de VVV juffrouwen. De bezoektijden van de centrale sloten niet aan op de bus, want ik wil met de bus de eerste klim doen, met of zonder fiets weet ik nog niet. Ze hebben de centrale gebeld en geregeld dat ik later mag komen. Ik ben op zoek geweest naar ander kaart materiaal om de bergen beter te kunnen beoordelen. Niet gelukt, ik zal moeten roeien met de kaarten die ik heb. Nou ik heb nog wel een avondje en nachtje om mijn logistiek op te lossen.
De busverbinding tussen camping en Almeria is verder prima. De behulpzaamheid van meneren en juffrouwen achter de loketten is minimaal (waar is het vvv???). Een opvallende uitzondering: de juffrouw in Ubeda die mij op de terugweg van het fiets wegbrengen meteen wist te herinneren en het kaartje naar Cazorla als het ware al klaar had liggen.
De laatste 20 km gaan door een gigantisch tuinbouw gebied met grote plastic kassen.
De camping ligt 5 km voor Almeria. In Almeria bezoek ikLa Alcazaba een indrukwekkend kasteel van de moren. Verder moet ik de komende dagen goed plannen. Ik wil de zonnecentrale bezoeken, Tabernas schijnt de moeite waard te zijn (spaghetti westerns, woestijn), ik moet mijn andere slaapzak ophalen en mijn te dikke wegsturen, Cabo de Gata wil ik bezoeken, ik wil een optimale route rijden, zonder onnodig klimmen en ik moet besluiten of ik de Sierra de Segura weer in durf (na mijn mislukte poging bij Hornos). Kortom een zeer lastig probleem. Het eerste is opgelost door de VVV juffrouwen. De bezoektijden van de centrale sloten niet aan op de bus, want ik wil met de bus de eerste klim doen, met of zonder fiets weet ik nog niet. Ze hebben de centrale gebeld en geregeld dat ik later mag komen. Ik ben op zoek geweest naar ander kaart materiaal om de bergen beter te kunnen beoordelen. Niet gelukt, ik zal moeten roeien met de kaarten die ik heb. Nou ik heb nog wel een avondje en nachtje om mijn logistiek op te lossen.
De busverbinding tussen camping en Almeria is verder prima. De behulpzaamheid van meneren en juffrouwen achter de loketten is minimaal (waar is het vvv???). Een opvallende uitzondering: de juffrouw in Ubeda die mij op de terugweg van het fiets wegbrengen meteen wist te herinneren en het kaartje naar Cazorla als het ware al klaar had liggen.
Monday, 6 July 2009
I have uploaded pictures and updated the map.
The map: if you click on the dots special symbols at the towns you can see the dates of my trip. On the way I have already made I selected only symbols for my sleeping sites. (so: for the most westernly part of my trip). I am now approaching the eastern part of Spain. For the other parts of the map I have used these symbols as a reminder for me of the way description. I eliminate these symbols when they are not opportune anymore.
Remember: you can use several options of Google maps to see details (zoom and pan, with the help of the buttons on the left site of the map).
Remember: you can use several options of Google maps to see details (zoom and pan, with the help of the buttons on the left site of the map).
Castell de Ferro
Gisteren avond stond ineens een heel grote groep mensen bij de fiets. Een lange explicatie met demonstratie verzorgd. Dat was leuk. Ik geloof dat ik geschikt ben voor het Spaanse circus.
Was wel even nodig want ik had even een dip. Fietsen doe je met je hoofd en niet met je benen.
De hitte komt uit Afrika en heet Terra. Deze wind duurt ca. 3 dagen. We zullen zien of het morgen of overmorgen koeler wordt.
Ik slaap op ongewenste geluiden rondom de tent en ben ook direct wakker als er iets gebeurt, dat heeft al een aantal malen diefstal o.i.d. gescheeld. Nu hing er aan 'mijn' boom een brandblus apparaat en het waaide hard. Het veroorzaakte een geluid net alsof ze er met mijn fiets vandoor gingen. De analyse heeft wel een hele tijd gekost, om 2:00 ben ik minder helder.
Om 6:30 fietst het hier een stuk prettiger en kun je lekker opschieten. Nagenoeg geen verkeer. Maar dat duurt helaas maar een uur.
De route is onverwacht toch mooier dan ik had gedacht. Niet overal is het dat supertouristische gedoe. Er is tamelijk veel afwisseling, met stille mooie stukken en vervelende lelijke drukke stukken. Er is best veel zwaar verkeer langs de weg en dus is het behoorlijk opletten, want er wordt hard gereden. Ik moet ook regelmatig stevig klimmen, vooral waar de natuur op zijn mooist is. Ik besluit Motril links te laten liggen en rij door naar Castell de Ferro. De camping is prima en weer goedkoop. Stikt alleen van de vliegen, heel irritant. Het plaatsje is heel aardig en de camping ligt direct bij het strand. Ik moet zeggen geen onaardige keus. Ik heb te vroeg geoordeeld over 6 km Spanje, dat er wel vanaf kan. In de ochtend rijden is mij goed bevallen en ik ben voor 2 uur een stuk opgeschoten (88 km).
Ik ben aan de Mediteraneo, dus ik moet zwemmen. Het is nu lekkerder, maar de wind maakt het toch wat onaangenaam.
Het waait behoorlijk hard. Op het strand wil ik een foto maken en waaien mijn kaartenspontaan uit mijn rugzak. Dat wordt dus een sprintje trekken tegen de wind. Gelukkig weten een paar strandgasten ze op te vangen. (ik kan wel sprinten, maar 50 km/hr is ook voor mij te gortig). Die dingen kan ik echt niet missen.
Iedere plaats blijkt een andere naam te gebruiken voor deze wind.
Was wel even nodig want ik had even een dip. Fietsen doe je met je hoofd en niet met je benen.
De hitte komt uit Afrika en heet Terra. Deze wind duurt ca. 3 dagen. We zullen zien of het morgen of overmorgen koeler wordt.
Ik slaap op ongewenste geluiden rondom de tent en ben ook direct wakker als er iets gebeurt, dat heeft al een aantal malen diefstal o.i.d. gescheeld. Nu hing er aan 'mijn' boom een brandblus apparaat en het waaide hard. Het veroorzaakte een geluid net alsof ze er met mijn fiets vandoor gingen. De analyse heeft wel een hele tijd gekost, om 2:00 ben ik minder helder.
Om 6:30 fietst het hier een stuk prettiger en kun je lekker opschieten. Nagenoeg geen verkeer. Maar dat duurt helaas maar een uur.
De route is onverwacht toch mooier dan ik had gedacht. Niet overal is het dat supertouristische gedoe. Er is tamelijk veel afwisseling, met stille mooie stukken en vervelende lelijke drukke stukken. Er is best veel zwaar verkeer langs de weg en dus is het behoorlijk opletten, want er wordt hard gereden. Ik moet ook regelmatig stevig klimmen, vooral waar de natuur op zijn mooist is. Ik besluit Motril links te laten liggen en rij door naar Castell de Ferro. De camping is prima en weer goedkoop. Stikt alleen van de vliegen, heel irritant. Het plaatsje is heel aardig en de camping ligt direct bij het strand. Ik moet zeggen geen onaardige keus. Ik heb te vroeg geoordeeld over 6 km Spanje, dat er wel vanaf kan. In de ochtend rijden is mij goed bevallen en ik ben voor 2 uur een stuk opgeschoten (88 km).
Ik ben aan de Mediteraneo, dus ik moet zwemmen. Het is nu lekkerder, maar de wind maakt het toch wat onaangenaam.
Het waait behoorlijk hard. Op het strand wil ik een foto maken en waaien mijn kaartenspontaan uit mijn rugzak. Dat wordt dus een sprintje trekken tegen de wind. Gelukkig weten een paar strandgasten ze op te vangen. (ik kan wel sprinten, maar 50 km/hr is ook voor mij te gortig). Die dingen kan ik echt niet missen.
Iedere plaats blijkt een andere naam te gebruiken voor deze wind.
Subscribe to:
Posts (Atom)