Granada

Op mijn wildkampeerplaats heb ik heerlijk geslapen. Geen hondengeblaf zoals ik dat gewend ben. Iedere camping ligt in de buurt van een dorp of stad en daar zijn heel veel honden. En die willen vooral snachts blaffen, waarom weet ik niet.
Ik start zoals gewoonlijk vroeg 6:30, om de zon te mijden. Ik sta op, zelfs voordat het vroegste vogeltje fluit.
De route naar Granada is overzichtelijk. Het gaat door een pracjtig berggebied, langs Guadix, over totaal ongeveer 80 km. Weinoig bijzonders te melden. in Guadix en Purullena zijn grotwoningen in de tufsteen. Dat heb ik Capadocie al eens gezien. Ik vind het vooral leuk aan de buitenkant, dus hoef ik ze niet te bezoeken. Onderweg kom ik een stuwmeer tegen en ik kan het niet laten even te gaan zwemmen. Na een klim naar 1297 m heb ik dat wel verdiend, vind ik.
Ik moet in Granada aan de andere kant van de stad zijn, vlak bij het busstation. 7 jaar geleden ben ik hier voor het laatst geweest, maar dit deel heb ik niet gezien. Het is nog een hele klus dat stads verkeer. Ik moet duidelijk aangeven wat ik wil en dan lukt het wel.
Uiteindelijk ben ik om 15:00 op de camping.
Bij de camping is een heel groot zwembad. Er is een groep van de vrije school van Den Haag. Ik heb leuk, bij het zwembad, zitten kletsen met de gymleraar.
Mijn frame is gescheurd bij de standaard. Begrijpelijk met zo een gewicht. ik zag hem zakken als hij op de standaard ging. Ik moet nu een lasserij zien op te zoeken. Niet ver weg zit een fietsenmaker, maar die kan niet lassen. Hij heeft echter een vriend die dat wek kan, hij belt hem en om 19:00 spreken we opnieuw af.
Paco is redelijk op tijd met zijn Polo.tje. De fiets moet gedemonteerd, zo een Polo is klein, en de hele zwik gaat 20 minuten rijden naar een werkplaats in een buitenwijk. De fiets op de lastafel, delen (ketting, hudrauliek) beschermen en 'schijten' maar. Dan weer terug naar de camping, wielen er in en alle ontwrichte delen weer in orde maken.
Ik heb nu echt trek in een biertje. Granada heb ik nu niet gezien, maar dat heb ik 7 jaar geleden al bezocht. Ik moet er nog een nachtje over slapen of ik morgen blijf of doorga.
De techniek heeft mij nu heel vaak in de steek gelaten. Ik heb mijn fiets perfect voorbereid. Het zijn allemaal storingen die niet te voorspellen waren geweest. Het freewheel ligt iets gecompliceerder: achteraf geredeneerd. Ik hoorde sinds een paar maanden een verkeerd geluid, een tik, een tijdje na het overschakelen. Ik had dit tot op de bodem moeten uitzoeken. Met fietsenmakers is dit moeilijk. Niemand kan met een ligfiets proeffietsen. Uiteindelijk heb ik het geaccepteerd. Dit is wel het signaal gebleken dat naar de freewheel storing zou hebben geleid.
Wat kan ik nu van vandaag en mijn fiets leren????? Tom, take your time!!!! What is the hurry???? Ik heb een paar prachtige doelen te bezoeken. Mijn kleindochter is pas 16 augustus jarig, waarom zou ik voor die tijd terug zijn???????. Tijd genoeg. Dit is een prachtige reis. Enjoy the trip!!!!! Een dagje Granada kan er wel bij. Geen nachtje nadenken nodig!!!!

On the road again.

On tuesday I finally could start again. My Rosinante is doing well, only I have to exchange my break pads. I start early, because i take the heaviest but most beautiful of the 2 alternative routes to Granada. This one has a long stony road.
Just before Huesa I was running down pretty fast, 45 km/h. Three young people were walking along the road. Suddenly I heard a scream and a dog ran just before my front wheel. I could not do anything, so I hit him hard and I fell down, rolled over and shifted over the road. I always have said that you do not fall severely with a recumbent, but this was a mean one.
I had 3 pretty big scrapes. So I went to the doctor in the village and got the right care, gratis. The bike was quite OK, some small damage.
The dog was brought to a house and the people came back with the message that he had not survived the accident. Poor thing, I had more luck.
The difficult part of this day was, because of the accident just at noon. It really was beautiful, worth while the effort.
After the siesta I came into a region with volcanoe ash soil. Really beautiful.
At about 7 pm I started to look for a sleeping place. After 100 km and 70 to go to Granada it was about time. i found a good one, 100 m from the road very well protected.
There is no connection here, so I will send this on Wednesday.

Eindelijk weer op weg. 15 km voor Guadix.

Ik kies om het zware traject te fietsen. Er zijn 2 alternatieven. Een zwaar en mooi, een deel is onverhard, de andere lichter maar niet bijzonder. Dus extra vroeg op. De fiets doet het uitstekend. Ik ben echter nauwelijks op weg of mijn rem geeft aan dat hij vervangen wil worden. Dat is een fluitje van een cent, maar het bijgeluid blijft aanvankelijk. Veertje krom, bijgeluid weg. Ik heb natuurlijk op de grond gezeten en dus zitten mijn billen vol prikkertjes van koren. Kom dus wat moeizaam op gang.
Vlak voor Huesa daal ik met 45 km/h af. Er lopen 3 mensen op de weg en een hondje. Ineens hoor ik een schreeuw, de hond springt voor mijn wiel en ik maak een duikeling en een schuiver van jewelste. Ik heb altijd gezegd dat vallen met de ligfiets niet zo dramatisch was, maar dit was wat anders. volgens mijn herinnering ben ik over de kop gegaan, ook te zien aan de gaten inmijn hoofdsteun en ben ik een heel eind over de weg geschoven Mijn fiets is licht beschadigd, geen ernstige zaken. Ik heb 3 enorme schaafwonden op mijn armen en dijbeen. De mensen helpen uitstekend. Een mevrouw uit het nabije huis heeft de goede ontsmettings middelen, daarna ben ik bij het benzine station nog verder verzorgen. De hond is door de wandelaars naar een huis gebracht en ze kwamen terug met de boodschap dat hij dood is. Hij was minder fortuinlijk dan ik.
Ik heb natuurlijk behoorlijk de pest in, het was een tamelijk jonge hond en die is natuurlijk van iemand. Ik heb daar niets verder mee gedaan en dat zint me niet echt. Was te veel met mijn eigen schade bezig!!!!
In Huesa ben ik naar het medisch centrum gegaan waar alles uitstekend en gratis wordt behandeld. Ik hoef geen tetanus prik, want die is nog geldig (heb gelukkig mijn vaccinatieboekje bij me).
Dan koffie om bij te komen. Stefan de barman is een voormalig collega van mij bij Hoogovens (alleen 10 jaar eerder). Overigens ontmoet ik regelmatig voormalige gastarbeiders in heel Spanje.
Na de koffie komt de uitdaging: een lang stuk onverharde weg met klimmen tussen Huesa en Alicun de Ortega. Een betoverend landschap en hard werken. Het lastige van dit soort paden zijn vooral de haarspelbochten omhoog waarvan het vooral in de binnenbocht moeilijk overeind blijven is. Het is daar uitgesleten en er ligt veel los spul. Vanwege de incidenten vanochtend heb ik toch de nodige vertraging opgelopen, inmiddels rijd ik dus toch onder de brandende zon.
De siesta plaats is een ruine van een huis. Daar ligt ook een stuk gaspijp waarmee ik mijn verbogen remhandle terug kan buigen.
Na de siesta krijg ik weer goede wegen door een schitterend tufsteen gebergte. Er moeten hier behoorlijk wat vulkanen hebben gestaan. Alle uitzichten zijn mooi. Ver weg zie ik vaag de sneeuw van de Sierra Nevada.
Ik schrik inmiddels van ieder dier in de buurt. Nou weer zo'n stomme kat, sorry voor de dierenliefhebbers, maar ik rijd ze liever niet dood.
In de volgende Fanta kroeg kom ik weer een Spanjaard tegen die 40 jaar geleden in Enschede in de textiel heeft gewerkt. Het halve dorp loopt hier uit om mijn fiets te bewonderen.
Ik zit ergens 15 km voor Guadix. Granada ga ik niet halen, dat is nog 70 km, campings zijn er ook niet. ik heb er 95 km op zitten en het is 19:30. Dus ga ik een wilde plek opzoeken. Voldoende aanbod. Helaas zijn bijna allen riviertjes droog. Ik zet de tent op op 100 m van de weg, goed afgeschermd. Even weer een poosje waarnemen. Lijkt zeer geschikt. Wachten tot de zon achter de berg gaat voordat ik met koken begin.
Het is weer een prachtige avond. Een beetje verstoord door de vliegen. En als de vliegen gaan slapen worden de muggen actief. Maar ik hoop dat dat maar kort duurt (schemer).
Wil je stilte horen, kom dan even langs!!!!!
Verbinding is hier niet, dat wordt dus morgen ochtend verzenden.

My dear Rosinante is back again.

Yesterday the owner of this camping came back from her weekend off. When she heard the story from her daughter about my bike she immediately offered me to use her car to fetch the bike when it is ready. So this afternoon at 4 pm I drove her car to Linares. After checking, complementing about the repair, explaining to clients, demonstrating the bike and being a photo model I was back with my Rosinante at the camping around 7 pm.
I was very grateful to Jeanne and Lieke, the owner and her daughter about this generous support. My route description is very enthusiastic about this camping and I support this strongly. camping Cortijo San Isicio, Cazorle.
So to morrow I hope to hit the road again, on my way to Granada and Malaga. It will be a heavy but beautiful day, I am sure about that.

Laatste dag Cazorla????

Gisterenavond kwam de eigenaresse van de camping, Jeanne, na een weekendje weggeweest weer thuis. Ze hoorde het verhaal van mijn fiets van haar dochter Lieke en bood onmiddelijk aan dat ik haar auto mocht lenen om de fiets op te halen. Natuurlijk heb ik mijn rijbewijs niet bij mij. Dus heeft ze ook geinformeerd bij de Guardia Civil, wat de boete zou zijn als ik zou worden aangehouden. Dat was te overzien. Wat een super steun van deze mensen. In het boekje van Benjaminse staan veel lovende woorden over deze Camping Cortijo San Isicio en zijn Nederlandse beheerders. Nou ik ondersteun die lof volledig!!!
De fietsenmaker wordt gebeld: de fiets is klaar en inderdaad is de freewheel stuk. Wel een dure reparatie, naar mijn gevoel: €108, freewheel en ketting.
Om 4 uur ga ik dus met de auto op weg en exact op tijd ben ik bij de winkel.
Inspekteren, uitbroberen, complimenten uitdelen over de prima reparatie, andere klanten te woord staan en op de foto. Ik ben blij dat mijn Rosinante weer helemaal gezond is. de aandrijving is natuurlijk nog niet getest op moeilijk terrein, maar alles voelt goed aan.
Om 19:15 ben ik weer terug op de camping. We hebben nog gezellig zitten kletsen. Morgen mag ik weer onderweg. Zal wel weer wennen worden want het beviel me hier uitstekend.

I have uploaded pictures

Into the album 'Madrid Cazorla'

Nog steeds Cazorla, zondag

Op de camping naast mij staan 3 Spanjaarden. Ze zuipen de hele dag door en blowen ook het nodige. Vanochtend om 5 uur werd ik wakker doordat iemand aan mijn spulletjes zat en stond te brommen. Dus lamp aan en tent open. Was een van die kerels iets bij mijn tafel aan het doen. Dus ik heb hem toegeroepen dat hij moest verdwijnen ('s nachts is mijn Spaans niet zo goed, dus dat ging in het Engels, maar op een Spaanse toon). Hij kwam voor mijn tent staan met gebaren dat ik zachtjes moest doen en wees naar zijn tent. Uiteindelijk vertrok hij. In de morgen vond ik een peuk in mijn theekop. De viezerik. Om 10 uur lagen ze nog te snurken. Ik heb vanochtend mijn tent naar het bovendeel van de camping verhuisd, vanwege het mooiere uitzicht. Daar staan Anton en Jeanie (mijn buren van de vorige camping, die naar Sevilla fietsen) en Winnifred en Annita, die vanochtend vertrekken. Ik neem hun plaats over. Dat lijkt wel alsof ik ze wegkijk, maar geen probleem.
Het is een rustige zondag dus tijd voor een cafe con leche op het terras met het krantje erbij. Gedwongen rust moet je gebruiken. Ik lees een aardig artikel over Cabo de Gata, onder Almeria, misschien wordt dat een doel ipv Sevilla. Cabo is de bekende filmlocatie voorlei westerns (Sergio Leone, once upon a time... en zo). Zal eens naar kijken, nu ik toch aan het aanpassen ben.
Na de koffie moet ik toch wat cultuur opsnuiven. Boven Cazorla ligt Castillo de Yedro uit de 12e eeuw (eerst de moren, later de christenen). Dat heb ik bezocht. het kasteel ziet er van buiten imposant uit. Het openbare gedeelte is tamelijk klein, met oude schilderijen en wapentuig. Maar natturlijk heb ik ook het niet openbare deel bezocht. Beetje stiekum, met hulp van de vriendelijke rondleidster, poortje open en de versterking rondwandelen.
Na mijn siesta heb ik mijn, inmiddels, voormalige buurman nog even aangesproken op zijn nachtelijk gedrag, maar nu in duidelijk te verstaan Spaans. Hij had zich vergist in de tafel. Dan moet hij wel stomdronken geweest zijn, want vergissen is zelfs 's nachts niet mogelijk.
De nieuwe locatie op de camping bevalt prima. Er gaat rust van uit, voldoende schaduw en een prima uitzicht over het dal en de begen. Op de foto krijg ik dit nauwelijks vastgelegd.