Ik was na die 200 km en even afkicken met thee, bier en wat mailtjes zo weg ondanks de herrie. De camping ligt vlak bij de snelweg, het vliegveld en een parkje, waar hangjongeren graag 's nachts hun radiotje (getto-blaster) beluisteren. Verder zijn honden verboden, maar La Dona heeft er zelf geloof ik 3, die heel veel blaffen.
De camping is niets veranderd. La Dona heeft alleen nog lelijker rood haar, ik geloof dat ze 100 jaar is.
Ze herkent mij wel (ze heeft 2 jaar geleden ook 6 weken tegen mij aan kunnen kijken). Het winkeltje op het terrein is nog steeds nooit open en alle aankondigingen zijn vergeeld en kloppen niet. Zelfs de schoonmaker geeft het verkeerde antwoord op de openings tijd van El Corte Ingles, (de grootste warenhuis keten van Spanje), ligt vlakbij.
Vanochtend probeer ik eerst wat eetbaars te krijgen, maar op mijn tijd zijn de winkels nog niet open, dat werd dus thee met een kaakje.Ik ga naar El Corte Ingles, want ik heb wel eens behoefte aan normaal voer en zij zijn goed gesorteerd, ze hebben hier alles.
Ik moet ook nog naar het postkantoor want ik wil overbodige bagage terug sturen. Correos (het postkantoor) is dicht. Op de camping komen net een paar Nederlanders aan, aan wie ik mijn plastic zakje heb kunnen meegeven, voor mij heel wat, voor hun bijna niets.
Het is bloedheet in Madrid, de stad(???). Dus niet te veel ondernemen. Na de siesta ga ik het internet cafe in en daarna een biertje drinken op Plaza Sta Ana. Supergezellig met fLamengodansen. Ik eet daar ook maar eens een salade, want aan groevoer krijg ik gebrek.
Toen ik bij de camping kwam zag ik aan de plassen da het stevig had geregend (in Madrid niets van gemerktz). Dat zal dus wel een nat matrasje worden vannacht.
Madrid is altijd een gezellige en mooie drukke stad. Ik heb hier behoorlijke herinneringen, die ik de komende dage een plekje zal moeten geven. 'fietser alleen soms?'
Friday, 19 June 2009
For my English readers
Last sunday I left St Jean Pied de Port on my recumbent. I had some troubles with my first gear, so the Pyrenees were not very convenient. In Sanguesa I asked assistance of a bike shop and after that it was OK.
I slept on regular campings, but 2 times the distance was to long so I choes a camping place along the Rio Ebro, very beautiful. And one time I slept in a wanderers cabin in the Parque natural de Alto Tajo, a marvelous parc and the stars are exceptional there in the complete darkness.
Spain is, indeed, very mountainous, so it it a lot of climbing, in the heat. Although I sometimes also have cloudy days. So I go on, but slowly and need to take siestas in order not to burn alive.
My last stage was from the Parque to Madrid.it was probably a small mistake but it was 197 km's. So I arrived at midnight on the camping Alameda de Osuna (i stayed there 2 years ago for 6 weeks). I biked for 5 days and made until now 714 km's. Going south I will not manage that, I think because of the heat.
I will stay a few days in Madrid to meet some friends and to relax/recuperate a bit.
On monday I will go on. Until now it was a beautiful trip and I enjoy it.
I slept on regular campings, but 2 times the distance was to long so I choes a camping place along the Rio Ebro, very beautiful. And one time I slept in a wanderers cabin in the Parque natural de Alto Tajo, a marvelous parc and the stars are exceptional there in the complete darkness.
Spain is, indeed, very mountainous, so it it a lot of climbing, in the heat. Although I sometimes also have cloudy days. So I go on, but slowly and need to take siestas in order not to burn alive.
My last stage was from the Parque to Madrid.it was probably a small mistake but it was 197 km's. So I arrived at midnight on the camping Alameda de Osuna (i stayed there 2 years ago for 6 weeks). I biked for 5 days and made until now 714 km's. Going south I will not manage that, I think because of the heat.
I will stay a few days in Madrid to meet some friends and to relax/recuperate a bit.
On monday I will go on. Until now it was a beautiful trip and I enjoy it.
Thursday, 18 June 2009
Madrid
Bij het verzenden van mijn bericht vanochtend dacht ik dat ik de ergste klimmen van vandaag er op hat zitten. De kaart geeft wat schaarse aanwijzingen dus je moet het hoofdzakelijk van rivierenlopen hebben. Maar ik heb nog heel wat beklimmingen erbij gedaan voordat ik in Madrid aankwam. Diverse mensen die ik om wat dingen vroeg en die hoorden dat ik vandaag nog naar Madrid wilde zeiden dat ik dat niet ging halen en noemden een onwaarschijnlijke afstand. Toen ik zei dat ik de kilometers bij elkaar had getekd zei dat de kaart niet klopt.
Het was warm dus ik heb wat vaker gepauseerd en heel veel Fantatjes met ijs gedronken. Regelmatig kreeg ik er tapas of zoutjes bij.
In een cafe stond een man met een sigaar in de ene en een borrel in de andere hand een ontzettend lang verhaal te vertellen tegen een denkbeeldig iemand. En een lol dat hij had. Hij ging er zelfs mee dansen.
Op een ander terras raakte ik met de buren en met de ober in een uitgebreid gesprek over de route en de fiets.
Het heeft haast geen zin om het landschap te beschrijven, ik heb wat foto's gemaakt die zal ik morgen of overmorgen uploaden.
Eindelijk komt dan toch de laatste afdaling naar Alcala de Henares. Het is inmiddels donker, want 21:30 en ontzettend druk met een afdaling van 7%. Toen ontdekte ik dat m'n achterlicht het heeft begeven, dat geeft geen erg veilig gevoel ondanks dat ik veel reflectors heb.
Als je naar Madrid wilt leidt alles naar de A2 snelweg. Als je dan naar alternatieven vraagt kan niemand je helpen (iedereen rijdt auto, denk ik). Christine stond langs de weg haar auto te repareren, ofwel haar bumper moest met tieraps (schrijf je dat zo?) opgehangen worden. Zij heeft mij de weg gewezen, wat overigens ook op niets uitliep, en ik heb haar tieraps bevestigd.
Enfin eindelijk vind ik een route die er een beetje op lijkt, gaat die in het volgende plaatsje ook naar de A2. Ik heb uiteindelijk mijn verzet opgegeven en ben op de smalle vluchtstrook gaan rijden, ook omdat ik wist dat deze weg vlak langs de camping loopt. Hij is wel 6 baans en ze razen behoorlijk.
Ik ben om 00:30 op de camping na 196 km. Beetje uit de hand gelopen. Gelukkig heb ik een paar rustdagen.
Dezelfde tandeloze, maar vriendelijke nachtwaker als 2 jaar geleden is er nog.
Toen ik aankwam waren ze in het cafe geld aan het tellen, dus kon ik nog een meeneem biertje kopen. Hoe belangrijk kan zo een biertje na zo een tocht zijn. Nou als je de hele namiddag hebt zitten verzuchten in trek in zo een biertje, maar steeds Fanta neemt, is dat ineens heel belangrijk. Ik zit dus nu aan de thee.
Ik draai er trouwens per dag behoorlijk veel liters water door, ik denk wel 4 tot 5. Waarnaast nog een pak vruchtensap en een pak melk. Als ik de kans krijg en dat is deze vakantie beduidend minder dan anders, ook nog wat bier. En wijn, als ik de kans krijg, idem... voor bij het eten of de gezelligheid (in je uppie moet dat ook kunnen). Het lijkt wel overleven ;-).
Lekker net gedouched en nu kan ik weer wat schrijven. De komende dagen ga ik gewoon rustig Madrid in, kennissen ontmoeten (ook van 2 jaar geleden, mijn Spaanse cursus), de weblog bijwerken en 'niets' doen. Ik ken Madrid behoorlijk goed, dus ik hoef niet veel.
Ik heb veel last van de Calatayud muggen beten.
Het was warm dus ik heb wat vaker gepauseerd en heel veel Fantatjes met ijs gedronken. Regelmatig kreeg ik er tapas of zoutjes bij.
In een cafe stond een man met een sigaar in de ene en een borrel in de andere hand een ontzettend lang verhaal te vertellen tegen een denkbeeldig iemand. En een lol dat hij had. Hij ging er zelfs mee dansen.
Op een ander terras raakte ik met de buren en met de ober in een uitgebreid gesprek over de route en de fiets.
Het heeft haast geen zin om het landschap te beschrijven, ik heb wat foto's gemaakt die zal ik morgen of overmorgen uploaden.
Eindelijk komt dan toch de laatste afdaling naar Alcala de Henares. Het is inmiddels donker, want 21:30 en ontzettend druk met een afdaling van 7%. Toen ontdekte ik dat m'n achterlicht het heeft begeven, dat geeft geen erg veilig gevoel ondanks dat ik veel reflectors heb.
Als je naar Madrid wilt leidt alles naar de A2 snelweg. Als je dan naar alternatieven vraagt kan niemand je helpen (iedereen rijdt auto, denk ik). Christine stond langs de weg haar auto te repareren, ofwel haar bumper moest met tieraps (schrijf je dat zo?) opgehangen worden. Zij heeft mij de weg gewezen, wat overigens ook op niets uitliep, en ik heb haar tieraps bevestigd.
Enfin eindelijk vind ik een route die er een beetje op lijkt, gaat die in het volgende plaatsje ook naar de A2. Ik heb uiteindelijk mijn verzet opgegeven en ben op de smalle vluchtstrook gaan rijden, ook omdat ik wist dat deze weg vlak langs de camping loopt. Hij is wel 6 baans en ze razen behoorlijk.
Ik ben om 00:30 op de camping na 196 km. Beetje uit de hand gelopen. Gelukkig heb ik een paar rustdagen.
Dezelfde tandeloze, maar vriendelijke nachtwaker als 2 jaar geleden is er nog.
Toen ik aankwam waren ze in het cafe geld aan het tellen, dus kon ik nog een meeneem biertje kopen. Hoe belangrijk kan zo een biertje na zo een tocht zijn. Nou als je de hele namiddag hebt zitten verzuchten in trek in zo een biertje, maar steeds Fanta neemt, is dat ineens heel belangrijk. Ik zit dus nu aan de thee.
Ik draai er trouwens per dag behoorlijk veel liters water door, ik denk wel 4 tot 5. Waarnaast nog een pak vruchtensap en een pak melk. Als ik de kans krijg en dat is deze vakantie beduidend minder dan anders, ook nog wat bier. En wijn, als ik de kans krijg, idem... voor bij het eten of de gezelligheid (in je uppie moet dat ook kunnen). Het lijkt wel overleven ;-).
Lekker net gedouched en nu kan ik weer wat schrijven. De komende dagen ga ik gewoon rustig Madrid in, kennissen ontmoeten (ook van 2 jaar geleden, mijn Spaanse cursus), de weblog bijwerken en 'niets' doen. Ik ken Madrid behoorlijk goed, dus ik hoef niet veel.
Ik heb veel last van de Calatayud muggen beten.
Parque de Alto Tajo
Mijn wekker loopt af = communicator, en direkt slaat hij weer op hol. Hij (of zij???) is weer een halve dag van de rel, totdat het zich vanzelf weer herstelt.
Bij het opstaan stonden de muggen kennelijk ook op. Hele legers vielen me aan. Ik ben weggevlucht, zonder behoorlijk in te pakken, dus dat moest even verderop opnieuw. Die muggen laten overigens nog stevige wondjes na, vooral als je er aan krabt.
Vandaag zeer zonnig en weer een lange klimdag, langzaam maar zeker. Naar het hoogste punt tot nu toe, 1260 m. Dat is dan meteen een zeer uitgestrekte eenzame hoogvlakte met werkelijk niets te zien, behalve hitte en een weg en het landschap is glooiend.
Een korte siesta gehouden, 's middags ontstaat er toch wat sluier bewolking. Tijdens de siesta heb ik niets anders te doen dan een uil knappen, lunchen en de insecten bezig zien die mijn broodkruimels nuttig gebruiken.
Ik vond het altijd zo leuk om koeien tegen te komen, mijn beste reisvriendinnen. Helaas ik kom hier alleen maar waarschuwingsborden voor koeien tegen.
In Molina de Aragon is de Alcazar prachtig. Ik heb geen behoefte aan een bezoek, de buitenkant doet het.
Op een terras vele koude Fantatjes naar binnen geslagen en geprobeerd te achterhalen of en waar hier een camping is. Iedereen die ik het vraag doet een beetje moeilijk: ja de volgende camping is 40 km verder. Daar heb ik na 100 kmklimmen dus net geen trek meer in, het moet per slot toch vakantie lijken.
Uiteindelijk kom ik in het natuurgebied van de hoge Taag (Alto Tajo) terecht en na veel omzwervingen ga ik in een trekkershut slapen. Dit gebied is schitterend met de mooiste rotsformaties, de natuur, de rust en goed te befietsen. Die hut heeft 2 verdiepingen. De bovenste is de salon. Daar is niets in, behalve een open haard. Meubilair moet je zelf meenemen. Beneden is de garage, daar kan de fiets goed staan. Buiten staan een heleboel tafels met banken en de rivier loopt er vlak langs. Alles comfortabel dus.
Het eerste is natuurlijk mijn kleine waterfabriekje in werking zetten om de Gallo (zijrievier van de Taag) leeg te zuigen. Ook dit water smaakt mij best. Douchen en zwemmen zit er nu niet in, daar is de rivier niet geschikt voor.
Ik denk morgen in Madrid te zij, nog wel een heel eind, maar behalve een fikse klim verwacht ik dat het ook lange afdalingen zijn of door rivierdalen.
Hier is geen telefoon verbinding, dus dat wordt morgen in een of ander dorp.
Inmiddels is het donderdag. Ik heb een grote antenne ontdekt dus kan de mail versturen. Het park was fenomenaal om doorheen te fietsen. Wat een wonderlijke natuur. Ik heb denk ik de ergste klim voor vandaag gehad, we zullen zien.
Bij het opstaan stonden de muggen kennelijk ook op. Hele legers vielen me aan. Ik ben weggevlucht, zonder behoorlijk in te pakken, dus dat moest even verderop opnieuw. Die muggen laten overigens nog stevige wondjes na, vooral als je er aan krabt.
Vandaag zeer zonnig en weer een lange klimdag, langzaam maar zeker. Naar het hoogste punt tot nu toe, 1260 m. Dat is dan meteen een zeer uitgestrekte eenzame hoogvlakte met werkelijk niets te zien, behalve hitte en een weg en het landschap is glooiend.
Een korte siesta gehouden, 's middags ontstaat er toch wat sluier bewolking. Tijdens de siesta heb ik niets anders te doen dan een uil knappen, lunchen en de insecten bezig zien die mijn broodkruimels nuttig gebruiken.
Ik vond het altijd zo leuk om koeien tegen te komen, mijn beste reisvriendinnen. Helaas ik kom hier alleen maar waarschuwingsborden voor koeien tegen.
In Molina de Aragon is de Alcazar prachtig. Ik heb geen behoefte aan een bezoek, de buitenkant doet het.
Op een terras vele koude Fantatjes naar binnen geslagen en geprobeerd te achterhalen of en waar hier een camping is. Iedereen die ik het vraag doet een beetje moeilijk: ja de volgende camping is 40 km verder. Daar heb ik na 100 kmklimmen dus net geen trek meer in, het moet per slot toch vakantie lijken.
Uiteindelijk kom ik in het natuurgebied van de hoge Taag (Alto Tajo) terecht en na veel omzwervingen ga ik in een trekkershut slapen. Dit gebied is schitterend met de mooiste rotsformaties, de natuur, de rust en goed te befietsen. Die hut heeft 2 verdiepingen. De bovenste is de salon. Daar is niets in, behalve een open haard. Meubilair moet je zelf meenemen. Beneden is de garage, daar kan de fiets goed staan. Buiten staan een heleboel tafels met banken en de rivier loopt er vlak langs. Alles comfortabel dus.
Het eerste is natuurlijk mijn kleine waterfabriekje in werking zetten om de Gallo (zijrievier van de Taag) leeg te zuigen. Ook dit water smaakt mij best. Douchen en zwemmen zit er nu niet in, daar is de rivier niet geschikt voor.
Ik denk morgen in Madrid te zij, nog wel een heel eind, maar behalve een fikse klim verwacht ik dat het ook lange afdalingen zijn of door rivierdalen.
Hier is geen telefoon verbinding, dus dat wordt morgen in een of ander dorp.
Inmiddels is het donderdag. Ik heb een grote antenne ontdekt dus kan de mail versturen. Het park was fenomenaal om doorheen te fietsen. Wat een wonderlijke natuur. Ik heb denk ik de ergste klim voor vandaag gehad, we zullen zien.
Tuesday, 16 June 2009
Calatayud
Ik kwam tamelijk slecht/laat in slaap. Het stormde behoorlijk en ondanks dat ik het rustigste plekje van de wereld had, ligt het toch niet helemaal rustig. Dit was mijn eerste keer echt wildkamperen, maar alles went.
Het was vandaag regenachtig en fris. De hele ochtend ben ik aan het klimmen geweest. Door mijn korte nacht had ik behoorlijk moeite mijn ogen open te houden. Niet zo handig als het hard gaat (omlaag). Het is per slot een ligfiets. Om ca. 11:00 koffie gedronken in een lokaal cafe. Dorp inrijdend en eruit, langs de markt betekent een complete uitloop van toeschouwers. Ik dacht dat dit ding in Frankrijk onbekend was, maar hier lijk ik wel van Mars te komen (en niet van "mannen komen van Mars....", want volgens mij geldt dat voor alle Spaanse mannen).
Ik moet 3 stevige beklimmingen doen. Het plan is om Calatayud te halen. Het hele traject is prachtig, met veel bergen en mooie uitzichten. Het is ook behoorlijk rustig. Het laatste stuk gaat door een kronkelend dal, waar ook een spoorlijn loopt. Die gaat natuurlijk door tunnels terwijl de weg onder de spoorlijn door kronkelt. Ik raakte alle gevoel voor afstand kwijt. Heel irritant na ca. 100 km en veel klimwerk. Iedere keer dacht ik: na de volgende bocht zal ik de stad wel zien. Maar dan stond er weer zo een irritant bord: "nog 3km bochten". Opeens moest ik weer 200 m omhoog, daar had ik niet echt op gerekend.
In Calatayud blijkt de camping 3 km uit de stad te liggen, ook niet echt handig, maar het risico van de grote stad.
Prachtig als je hier de weg vraagt aan een stel. De man begint het uit te leggen, dat lijkt duidelijk. Halverwege valt de vrouw bij, maar het is niet duidelijk in welk stuk. Eerst praten ze dan tegelijk. Daarna wint zij en ben ik echt de weg kwijt en kunnen we opnieuw beginnen.
Eerst even een lekkere duik in het zwembad, de was doen (stinkt behoorlijk) en dan even de stad in en eindelijk eens een pilsje. De stad valt mij wat tegen, het pilsje is lekker en het begint te regenen, dus 2 pilsjes is ook goed.
Zonder al te moeilijk te doen of te overstessen fiets ik toch iedere dag wel 105 tot 115 km (tot nog toe).
Op de camping zijn er ongelooflijk agressieve muggen. Ze prikken geloof ik niet maar houden me wel knap bezig. Voor het eerst merk ik dat DEET helpt. Nu blijven ze op afstand, maar het werkt maar kort.
In de loop van de dag is de storing in mijn communicator spontaan verdwenen. Ik was al aan het bedenken wat ik in Madrid moest gaan doen. Dus maar even afwachten.
Ik ben nu weer helemaal clean, alles in orde, behalve dat ik nog wat te veel bagage mee heb. In Madrid maar eens even schiften. Geen probleem voor het gewicht, maar wel voor de ruimte. Helaas ook de verkeerde slaapzak mee, ik heb nog staan twijfelen!!!!!
Het was vandaag regenachtig en fris. De hele ochtend ben ik aan het klimmen geweest. Door mijn korte nacht had ik behoorlijk moeite mijn ogen open te houden. Niet zo handig als het hard gaat (omlaag). Het is per slot een ligfiets. Om ca. 11:00 koffie gedronken in een lokaal cafe. Dorp inrijdend en eruit, langs de markt betekent een complete uitloop van toeschouwers. Ik dacht dat dit ding in Frankrijk onbekend was, maar hier lijk ik wel van Mars te komen (en niet van "mannen komen van Mars....", want volgens mij geldt dat voor alle Spaanse mannen).
Ik moet 3 stevige beklimmingen doen. Het plan is om Calatayud te halen. Het hele traject is prachtig, met veel bergen en mooie uitzichten. Het is ook behoorlijk rustig. Het laatste stuk gaat door een kronkelend dal, waar ook een spoorlijn loopt. Die gaat natuurlijk door tunnels terwijl de weg onder de spoorlijn door kronkelt. Ik raakte alle gevoel voor afstand kwijt. Heel irritant na ca. 100 km en veel klimwerk. Iedere keer dacht ik: na de volgende bocht zal ik de stad wel zien. Maar dan stond er weer zo een irritant bord: "nog 3km bochten". Opeens moest ik weer 200 m omhoog, daar had ik niet echt op gerekend.
In Calatayud blijkt de camping 3 km uit de stad te liggen, ook niet echt handig, maar het risico van de grote stad.
Prachtig als je hier de weg vraagt aan een stel. De man begint het uit te leggen, dat lijkt duidelijk. Halverwege valt de vrouw bij, maar het is niet duidelijk in welk stuk. Eerst praten ze dan tegelijk. Daarna wint zij en ben ik echt de weg kwijt en kunnen we opnieuw beginnen.
Eerst even een lekkere duik in het zwembad, de was doen (stinkt behoorlijk) en dan even de stad in en eindelijk eens een pilsje. De stad valt mij wat tegen, het pilsje is lekker en het begint te regenen, dus 2 pilsjes is ook goed.
Zonder al te moeilijk te doen of te overstessen fiets ik toch iedere dag wel 105 tot 115 km (tot nog toe).
Op de camping zijn er ongelooflijk agressieve muggen. Ze prikken geloof ik niet maar houden me wel knap bezig. Voor het eerst merk ik dat DEET helpt. Nu blijven ze op afstand, maar het werkt maar kort.
In de loop van de dag is de storing in mijn communicator spontaan verdwenen. Ik was al aan het bedenken wat ik in Madrid moest gaan doen. Dus maar even afwachten.
Ik ben nu weer helemaal clean, alles in orde, behalve dat ik nog wat te veel bagage mee heb. In Madrid maar eens even schiften. Geen probleem voor het gewicht, maar wel voor de ruimte. Helaas ook de verkeerde slaapzak mee, ik heb nog staan twijfelen!!!!!
Monday, 15 June 2009
Rio Ebro
Stom he dat griepen. Ik heb m'n tijd nuttig in het toiletgebouw doorgebracht. Om 7:50 ging ik kijken of de poort al open was. De personendeur bleek wel open te zijn. Dus alles afgeladen. Net dat ik alles erdoorheen heb gebracht kwam de beheerder er aan en schoof de poort open. Eerst ff nadenken dus voortaan. Enfin de eerste grote plaats ligt 20 km verderop, Sanguesa. Ik laat mij door de straatveger naar de beste fietsenmaker sturen. Die had het probleempje snel gefixed. Toch nog maar eens een keer naar een fietsreparatieweekend. Het bleek dat de uiterste stand van de derailleur te krap stond afgesteld. Ik wist dat het daarmee te maken had, maar heb hem nog krapper afgesteld, met die ogen van mij en mijn gebrekkig diepte kunnen zien zat ik daar dus fout. De versnelling doet het nu perfect. Ik kreeg direct na Sanguesa al meteen een test helling van 450 naar 865 m. Geen krimp, gelukkig. Een ding opgelost. In Sos del Rey Catolico koffie gedronken. Mooi middeleeuws plaatsje. In de middag knap heet, dus een langere siesta, eerst in een dorp op een bankje. Later heb ik voor het eerst mij nieuwe UV beschermende mouwen en pijpen aangetrokken en vermomd ben ik een half uur verder gereden. ik heb bij het eerste aanzienlijke bos aangelegd en daar een uur doorgebracht. Boven mijn hoofd circelden gieren, ik lag af te wachten wanneer ze zouden denken dat ik ook een kadaver zou zijn.
Uiteindelijk toch nog te veel in de hitte (ze zeggen tot een uur of 4, maar hier zou het wat langer moeten) vertrokken. Een zeer eenzame route door relatief vlak landbouw gebied. Ergens nog aangelegd voor een koude Fanta. Er zijn geen campings binnen bereik. Een lokale bar-klant adviseerde mij aan de Ebro een wild plekje te zoeken. Zo gezegd zo gedaan. Ik zit nu te wachten tot het donker wordt en tegelijk waar te nemen of ik niet zichtbaar ben. Ik sta aan een strandje, dus lekker gezwommen. Daarna uitgebreid gekookt en rivierwater gefilterd. Smaakt perfect.
Ik heb diverse antwoorden gekregen op mijn forum vraag, maar ik vrees dat ik tot Madrid hiermee blijf zitten.
Alles accepteren wat er gebeurt is de boodschap. Intussen is dit een perfect plekje. Zo maar eens op gaan bouwen.
Uiteindelijk toch nog te veel in de hitte (ze zeggen tot een uur of 4, maar hier zou het wat langer moeten) vertrokken. Een zeer eenzame route door relatief vlak landbouw gebied. Ergens nog aangelegd voor een koude Fanta. Er zijn geen campings binnen bereik. Een lokale bar-klant adviseerde mij aan de Ebro een wild plekje te zoeken. Zo gezegd zo gedaan. Ik zit nu te wachten tot het donker wordt en tegelijk waar te nemen of ik niet zichtbaar ben. Ik sta aan een strandje, dus lekker gezwommen. Daarna uitgebreid gekookt en rivierwater gefilterd. Smaakt perfect.
Ik heb diverse antwoorden gekregen op mijn forum vraag, maar ik vrees dat ik tot Madrid hiermee blijf zitten.
Alles accepteren wat er gebeurt is de boodschap. Intussen is dit een perfect plekje. Zo maar eens op gaan bouwen.
Subscribe to:
Posts (Atom)